دانشجوی جبهه

جهادگر شهید "مجتبی محمودی پناه" پس از اخذ دیپلم با معدل بسیار خوب در کنکور سراسری شرکت کرد و در رشته ی مهندسی مکانیک قبول شد طی نامه ای از دانشگاه درخواست 6 ماه مرخصی کرد تا بتواند 6 ماه دیگر سنگر سازان جهاد را یاری رساند.

کد خبر: ۴۶۹۷۱۴

پنجشنبه - ۲۸ آذر ۱۳۹۸ / 1398 28 September

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه؛ جهادگر شهید مجتبی محمودی پناه 17 آذر 1345 در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد با تولد این مولود پر برکت رونق عجیبی به خانواده اش بخشید. تحصیلات خود را با موفقیت بسیار به اتمام رسانید او هر سال به عنوان شاگرد اول و ممتاز شناخته می شد. دوران دبیرستان بود که شاهد آغاز جنگ تحمیلی از سوی رژیم بعث عراق گردید در تابستان همان سال از طریق بسیج به جبهه مجنون اعزام شد و بر اثر حمله ی شیمیایی مزدوران بعثی از ناحیه چشم مجروح و به بیمارستان تهران انتقال یافت و پس از بهبودی به کرمانشاه برگشت.

در سن سیزده سالگی علی رغم نرسیدن به سن تکلیف فرایض دینی خود را انجام می داد و نسبت به نماز و روزه بسیار مقید بود.

گاهی تابستان ها به منطقه می رفت و گاهی هم در جهاد سازندگی سنگر سازان بی سنگر را یاری می رساند، او در احداث خاکریز و سنگر برای رزمندگان، زبانزد خاص و عام بود.

شهید مجتبی محمودی پناه پس از اخذ دیپلم با معدل بسیار خوب در کنکور سراسری شرکت کرد و در رشته ی مهندسی مکانیک قبول شد و سال اول را در دانشگاه فردوسی مشهد با موفقیت به اتمام رسانید. در تابستان سال 1365 به کرمانشاه آمد و بلافاصله از طریق ستاد پشتیبانی جنگ به جبهه اعزام شد، در همان سال شاهد شهادت یکی از بهترین دوستان خود بود این واقعه تأثیر عمیقی در وجود او گذاشت و مرتب می گفت من هم باید به جبهه بروم و راه او را ادامه دهم.

در سال 1366 مجدد از سوی جهاد به جبهه شلمچه اعزام شد و به ساختن دژمشغول شد. وی مسئولیت کنترل و حمل و نقل مهمات در آن منطقه را نیز بر عهده داشت؛ شهید طی نامه ای از دانشگاه درخواست 6 ماه مرخصی کرد تا بتواند 6 ماه دیگر سنگر سازان جهاد را یاری رساند.

سرانجام در تاریخ هشتم دی 1366 در حالیکه مشغول احداث دژ و خاکریز بود. ترکش خمپاره ای به او اصابت نمود و به ملکوت اعلی پیوست.

خصوصیات اخلاقی شهید

سرکشی به خانواده شهدا سرلوحه کارهای او بود همچنین عیادت و یاری رساندن به معلولین و مجروحین را نیز انجام می داد سعه ی صدر داشت، همیشه ساکت و آرام بود، لبخند لحظه ای از لبان او دور نمی شد.

انتهای پیام

منبع: پرونده فرهنگی شهدا- اداره هنری، اسناد و انتشارات- استان کرمانشاه