«شیرِدل کرخه»

شهید «عباس‎علی محمودی» كه از دل‌خستگان انقلاب اسلامي و در مكتب سرخِ حسيني پرورش يافته بود در دوران دفاعِ مقدس بعد از دلاوری های فراوان در منطقه عملیاتی کرخه به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۶۸۴۱۷

دوشنبه - ۰۴ آذر ۱۳۹۸ / 1398 04 September

به‌گزارش نوید شاهد البرز؛ مدت زماني از جرقه انقلاب پانزده خرداد سال 41 به رهبري امام خميني (ره) عليه نظام ستم شاهي مي‎گذشت كه خانواده محمودي شاهد به دنيا آمدن فرزندي بودند كه نام او را «عباس» نهادند.

«جستجوگر معرفت»

وي كه در محروم‎ترين و مقاوم‎ترين محله كرج (چهارصد دستگاه) چشم به گيتي گشود، از همان دوران طفوليت طعم تلخ فقر و تنگ دستي و تضاد طبقاتي كه توسط حكومت سرمايه‌داري وابسته كه چون جغد شومي در سرتاسر سرزمين گهربار ايران سايه افكنده بود و به جان و دل چشيده بود. حس كنجكاوي و جستجوگري او را وامي داشت كه هميشه از آن وضع نابهنجار كه برگُرده مستضعفان فشار مي‌آورد، سوال كند.

دوران دبستان و راهنمايي را در چهارصد دستگاه در حالي به پايان رساند كه براي تامين مخارج تحصيل و امرار معاش مجبور بود نيمي از روز را به كارمشغول شود. او وجودش مالامال از عشق به الله و در جهت خدمت به محرومين بود و روح بزرگش هميشه در كشاكش با كالبد كوچكش بود كه براي پرواز به سوي آغاز حيات جاودانه پر مي‌كشد.

او طبعي بلند داشت و نگاهش دنيايي از اين كه گفتارمان با كردارمان و اعمالمان وفق نمي دهد و از مصائب و حقايق زجر آوري كه توسط مثلث شوم زر و زور و تزوير شيرازه زندگي اين طبقه از جامعه را از هم مي پاشيد، رنج مي‌برد و منتظر فرصتي بود تا براي تمامي دردهايش درماني بيابد و اين جا بود كه آن جمله امام عزيز در پانزدهم خرداد 41 خطاب به عوامل رژيم خورشيد كه طرفداران من يا درگهواره اند يا در شكم مادرشان آشكار شدند و فرزندان خليل الله و وارثان حسين ( ع ) و لبيك‌گويان روح الله از جاي برخاستند و در يك عمل به هم پيوسته حركت سيل‌آسا و بنيان‌كن را عليه جباران تاريخ آغاز كردند و در اين راه از بذل جان هم دريغ نکردند و هزاران شهيد و جانباز تقديم مكتب‌گران قدر اسلام و قرآن كردند.

او نيز يكي از ياران امام بزرگوار بود كه با حضور فعال خود سهم به‎سزايي در پيروزي و تسخير مراكز مقاومت طاغوت داشت و پس از 22 بهمن 57 خيل عظيم حزب الله در پاسداري و تداوم و گسترش انقلاب اسلامي خدمت صادقانه خود را پس از تشكيل ارتش 20 ميليوني جهت مقابله با توطئه‎هاي استكبار جهاني شروع کرد.

«شهید خستهِ‌دل مکتب حسینی»

او كه از دل‌خستگان انقلاب اسلامي و در مكتب سرخ حسيني پرورش يافته بود و درس شهادت طلبي را از مولايش حسين (ع) آموخته بود؛ لحظه‌اي تحمل تجاوز را در ميهن عزيز اسلامي كه براي نابودي انقلاب نو پايمان هجوم آورده بودند، نداشت و همانند هزاران پيكارجوي زاهد و شيردل به نداي حسين زمان پاسخ داد و عاشقانه به سوي جبهه‌هاي نور عليه ظلمت شتافت و پس از هفت ماه نبرد بي‌امان با خصم در جبهه «رقابيه» در عمليات ظفرمندانه فتح‌المبين براي ديدار با معبود خويش وضوي خون گرفت و به نماز عشق ايستاد و در سوم آذر ماه 1359 در کرخه خون خود فرو رفت و به ديار عبوديت شتافت. تربت پاک شهید «عباسعلی محمودی» در بهشت زهرای تهرات نمادی از ایثار و استقامت در راه وطن است.

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری