سجده ابدی

کارهایش با همیشه متفاوت بود، از طرفی این صحنه‌ها را می‌دیدم و اصلا نمی‌توانستم حرفی بزنم، حتی یک سوال بپرسم، انگار دهانم بسته شده است؛ در دلم آشوبی به پا بود...

کد خبر: ۴۶۸۱۸۵

چهارشنبه - ۲۹ آبان ۱۳۹۸ / 1398 29 August

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید مهدی عصارزاده، چهارم مهر ۱۳۴۱ در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش غلامحسن، راننده بود و مادرش عاتقه نام داشت، تا پایان دوره متوسطه در رشته اقتصاد درس خواند و دیپلم گرفت. این شهید بزرگوار به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت، بیست و نهم اردیبهشت ۱۳۶۱ در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به سر شهید شد و مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.
عاتقه معروف‌مشاط مادر شهید مهدی عصارزاده:
پسرم که به جبهه‌ها رفت خیلی نگران و ناراحت بودم. یک روز از شدت ناراحتی به منزل مادر شوهرم که زن سیده و بسیار خوش طینت بود رفتم. فامیل هم دور هم جمع بودند. وقتی علت ناراحتی‌ام را فهمید، پرسید: شما باید خودتان را برای هر خبر و مصیبتی آماده کنید، بالاخره ممکن است خبری از بچه‌تان بیاورند، ممکن است بیاید بدون دست و یا بدون پا.
این را که گفت حال من دگرگون شد و گفتم: نه خان‌جان! خدا نکند، من نمی‌توانم فرزندم را بدون دست و پا ببینم، اگر شهید شود خیلی بهتر است.
آخرین مرخصی‌ای که آمد حدود بیست روز خانه بود. اکثر روزها هم روزه بود. یک روز به رفتنش مانده بود که همه وسایلش را مرتب کرد و بعضی از لباس‌هایش را برد و به دیگران داد، بعضی از وسایلش را بهم داد که بدم به نیازمندان، انگار داشت خانه تکانی می‌کرد.
کارهایش با همیشه متفاوت بود، از طرفی این صحنه‌ها را می‌دیدم و اصلا نمی‌توانستم حرفی بزنم، حتی یک سوال بپرسم، انگار دهانم بسته شده است؛ در دلم آشوبی به پا بود تا بالاخره او رفت.
همسنگرش می‌گفت: عملیات بیت‌المقدس و در جریان فتح خرمشهر بود که به هنگام ظهر، مهدی دست از جنگ کشید، وضو گرفت و کنار یک تانک به نماز ایستاد اما در همان لحظه هواپیماهای عراق توی آسمان پیدا شدند و منطقه را بمباران کردند که اولین ترکش، او را به سجده انداخته بود.
منبع: کتاب آخرین وداع مادران شهدا با فرزندان‌شان