خاطراتی از فرماندهان شهید استان زنجان(13)

با هم می‌رویم

همسر شهید "کمال الدین جان نثار" می‌گوید: روز 13 آبان 1357 بود كه آماده شده بودم به دانشگاه تهران جهت شركت در تجمع دانشجويان بروم. در همين حال حاج ‏كمال به منزل آمدند و پرسيدند كجا مى ‏روى؟ گفتم كه اگر شما اجازه بدهيد قصد دارم به تظاهرات جلوى دانشگاه تهران بروم،ايشان گفت: حالا با هم مى‏ رويم.

کد خبر: ۴۶۸۰۷۰

دوشنبه - ۲۷ آبان ۱۳۹۸ / 1398 27 August

به گزارش نوید شاهد از زنجان، شهید "کمال الدین جان نثار" یکم اسفند۱۳۳۰، در شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش علی و مادرش تمام نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته ریاضی درس خواند و دیپلم گرفت. کارمند جهاد سازندگی بود. سال۱۳۵۷ ‏ازدواج کرد و صاحب سه پسر شد. ششم مهر ۱۳۶۵، با سمت فرمانده تیپ مهندسی جنگ و جهاد سازندگی در سلیمانیه عراق بر اثر اصابت ترکش به کمر، شهید شد. پیکر او را در مزار بالای زادگاهش به خاک سپردند.

برادرش نقل مى ‏كند: "يك بار در مورد جلساتى كه كمال در آن شركت مى‏ كرد صحبت مى‏ كرديم. وى معقتد بود كه اين كلاسها براى تهذيب و رشد اخلاقى بسيار موثر است بعد وقتى با بسط صحبت هايش علت ايجاد حكومت اسلامى را برايم توضيح داد، براى من كه اسلام فقط در يك محدوده خاصى مى ‏گنجيد، اين همه دقت و ظرافت در اعتقاداتشان بسيار موثر بود و از آن پس بينش اسلامى من نيز به نحو خاصى تغيير كرد."

از فعاليتهاى ديگركمال اجراى نمايش"سياهان‏ حبشه"ونمايش‏هاى‏ مختلف مذهبى به ‏همراه يك گروه مذهبى - هنرى با عنوان "پيام هنر" بود كه سهم موثرى را در پررنگ كردن وجهه مذهبى و اسلامى افكار مردم با زبان هنر و نمايش در آن زمان ‏است.

درابتداى سال‏1357 در جريان‏ فعاليتهاى ‏انقلابى خود بواسطه ‏خواهر كوچكش باخانواده‏اى مذهبى ‏آشناشد و از طريق آشنايى با اين خانواده زمينه‏اى براى ازدواج وى با خانم "اكرم اعرابى" كه 19 سال داشت فراهم آمد. وى كه در آن زمان 27 سال داشت مراسم خواستگارى و ازدواج خود را به نحو ساده‏ اى برگزار كرد و از اين پس به همراه همسرش به فعاليت اجتماعى مى‏ پرداخت.

همسر وى در اين باره چنين مى ‏گويد: "روز 13 آبان 1357 بود كه آماده شده بودم به دانشگاه تهران جهت شركت در تجمع دانشجويان بروم. در همين حال حاج ‏كمال به منزل آمدند و پرسيدند كجا مى ‏روى؟ گفتم كه اگر شما اجازه بدهيد قصد دارم به تظاهرات جلوى دانشگاه تهران بروم،ايشان گفت: حالا با هم مى‏ رويم، و هر دو با هم در آن تجمع شركت كرديم."

در فعاليت‏هاى انقلابى جزء اولين افرادى بود كه با اسلحه وارد خيابان‏ها مى ‏شد و مردم را به مبارزه تشويق مى‏ كرد. معمولا در راهپيمايى ‏ها به عنوان يك نيروى قوى فعاليت مى ‏كرد و چندين بار نيز در جريان اين درگيرى‏ها مجروح شد. برادرش در اين باره مى‏ گويد: "از جمله فعاليت ‏هاى ايشان آموزش نظامى در حد سلاح‏ هاى موجود به جوانان بود. وى هر پنچشنبه و جمعه كه به زنجان مى ‏آمد در يك سرى جلسات مذهبى و دينى به صورت سرى و مخفيانه شركت مى‏ كرد و طى اين فعاليت‏ها بود كه از طريق نيروهاى ساواك شناسايى شد و در زنجان تحت تعقيب قرار گرفت."

زمانى كه انقلاب اسلامى به پيروزى رسيد، در ابتداى سال 1358 وقتى مردم از نظر اقتصادى با مشكلات زيادى مواجه شده بودند، وى جهت رفع نيازهاى روزمره مردم به همراه چند نفر اقدام به تأسيس يك سرى شركت‏هاى تعاونى كرد.

منبع: اداره امور فرهنگی، تبلیغات، هنری و اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران استان