کسب علم انتهایی ندارد

شهید "عطاالله امینی" همواره به سخن پیامبر در رابطه با کسب علم تا گور اعتقاد داشت. خود این شهید برای بالا رفتن در مدارج علمی به تهران مهاجرت و در آزمون سراسری شرکت کرد.

کد خبر: ۴۶۸۰۳۳

دوشنبه - ۲۷ آبان ۱۳۹۸ / 1398 27 August

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ؛ شهید عطاالله امينی، 1312، در روســتاي فیل آباد تابعه چهارمحال و بختیاری چشم به جهان گشود. پــدرش امان الله و مادرش طوبا نام داشــت. تا پایان دوره کارشناسی در رشته حقوق درس خواند. وکیل دادگستری بود. سال 1334 ازدواج کرد و صاحب دو پسر و یک دختر شد. بیست و ششم آبان 1359 ، در بمباران هوایی اهواز به شهادت رســید. مزار او در بهشت زهرای شهرستان تهران واقع است.

شهید امینی در خانواده ای متدین و اصیل چشم به جهان گشود. دوران تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش سپری کرد و برای ادامه تحصیل به شهرهای اصفهان و سپس به مازندران رفت. از آنجایی که به شغل معلمی علاقه داشت به دانشسرای مقدماتی راه یافت و پس از اخذ دیپلم وارد آموزش و پرورش شد. چند سالی در دبیرستان به تعلیم و تربیت دانش آموزان پرداخت. در سال 1334 تقاضای انتقالی به شهرستان اهواز را کرد. پس از عزیمت به این شهر تشکیل خانواده داد و ازدواج نمود.

او به استعدادها و توانایی های بالقوه موجود در بطن انسان ها باور داشت؛ معتقد بود که بایستی با کار و تلاش این استعدادهای بالقوه را به مرحله ظهور رساند و انسان نباید هیچگاه از کار و تلاش باز ایستد.

همچنین به این کلام پیامبر که فرمودند: ز گهواره تا گور دانش بجوی، به خوبی واقف بود. بر این اعتقاد بود که نبایست هیچگاه از تحصیل علم باز ایستاد و انسان هر زمان تصمیم به تحصیل بگیرد می تواند در راه کسب مدارج علمی موفق و سربلند باشد.

هدف از خدمتش فقط در تدریس خلاصه نمی شد؛ بلکه بر این باور بود که یک معلم خوب باید در عین حال پدری خوب و مهربان باشد تا بتواند شاگردانی مسلمان، با اراده و باوجدان بار آورد. به گفته شاگردانش همیشه قبل از شروع درس آن ها را نصیحت می کرد و به درس خواندن تشویق می نمود.

بعد از سال ها تلاش و فعالیت در دبیرستان های اهواز ،با داشتن سه فرزند تصمیم به ادامه تحصیل گرفت و برای تحقق خواسته هایش به تهران مهاجرت کرد. پس از شرکت در آزمون سرتاسری در رشته حقوق پذیرفته شد. پس از آن روزها به دبیرستان می رفت و تدریس می کرد و شب ها نیز به دانشکده می رفت و درس فرا می گرفت.

در به جا آوردن فرایض دینی اش مقید بود و هیچگاه نماز و روزه اش ترک نمی شد. اخلاق و رفتارش نمونه و اسوه بود. پدری خوب و فداکار برای فرزندانش و مردی مهربان و وفادار برای همسرش بود. پس از فراغت از دانشگاه دوباره به اهواز برگشت و بعد از یکی دو سال تدریس در آموزش و پرورش بازنشسته شد. پس از آن به مدت سه سال دوره کارآموزی وکالت را به اتمام رساند و با تلاش و جدیت تمام در آزمون های این مرحله از زندگی اش سربلند بیرون آمد. چون نمی خواست وکیل رسمی دادگستری شود به وکالت آزاد روی آورد و دفتری برای محل کار خود انتخاب کرد. در دوران وکالتش همواره مدافع حقوق مستضعفان و محرومان بود. تا آنجایی که در توان داشت به مردمی که به کمک احتیاج داشتند یاری می داد.

منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ