ضد انقلاب ها شبانه او را به رگبار بستند

شهید معظم " شمسی فاتحی کرجو" از هواداران نظام اسلامی بود و با اندیشه های ضدانقلاب به مخالفت برخواست. این بانوی انقلابی شبانه توسط نیروهای ضد انقلاب به رگبار بسته شد و جان به جان آفرین تسلیم کرد . خاطره خواندنی همسر این شهید گرانقدر را در نوید شاهد کردستان دنبال کنید.

کد خبر: ۴۶۷۸۹۱

شنبه - ۲۵ آبان ۱۳۹۸ / 1398 25 August

به گزارش نوید شاهد کردستان شهیدمعظم شمسی فاتحی کرجو فرزند احمد و ملیحه، در تاریخ 9 اردیبهشت ماه سال1341 در روستای حسن آباد از توابع شهرستان سنندج دیده به جهان گشود. پدر و مادرش کشاورز و دامدار بودند.

هوادار انقلاب بود

هنگام رسیدن به سن مدرسه،در دبستان روستا ثبت نام گردید تا سواد بیاموزد. به دلیل وضعیت فرهنگی روستا و همچنین فقر مالی خانواده، در حد خواندن و نوشتن درس خواند و از آن پس مدرسه را ترک نمود و در کنار مادرش به امور خانه داری پرداخت. پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در سال 1357، با شناختی که از دین مبین اسلام و همچنین شخصیت والا و جهانی بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران پیدا کرده بود، در صف هواداری از نظام نوپای اسلامی و ضدیت با احزاب گروهکهای ضد انقلاب در کردستان قرار گرفت.

چگونگی شهادت

وی با میل و رضایت کامل خود به عقد یکی از برادران پیشمرگ مسلمان کرد درآمد و زندگی مشترک خود را  جهت بنیان گذاشتن خانواده ای با فرهنگ و تربیت اسلامی، آغاز نمود. اما مدت زیادی نگذشته بود که در تاریخ 23 آبان ماه 1360 نیروهای ضد انقلاب به قصد انتقام شبانگاه او را به رگبار گلوله بسته و به شهادت رساندند. پیکر مطهر شهید شمسی فاتحی کرجو در آرامستان عمومی بهشت محمدی سنندج به خاک سپرده شد.

محبت به کودک همسایه

در طول مدتی که با شهیده شمسی فاتحی زندگی مشترک داشتم، غیر از دلسوزی و صداقت، چیزی ندیدم. با قران مأنوس بود و از تلاوت آن لذت می برد. او خیلی آرزو می کرد که صاحب فرزند شود. بچه ها را خیلی دوست داشت. اکثر اوقات کودک یکی از همسایه ها را پیش خودش  می آورد. یک روز که می رود کودک را بیاورد، مادرش با گریه و زاری می گوید بچه ام مریض شده و دایم گریه میکند. شمسی کودک را با صدای بلند و به نام، صدا می زند. گریه کودک قطع می شود و سرش را به اطراف چرخاند که شمسی را پیدا کند. کودک را خودش به دکتر می رساند. داروهایش را می گیرد و به خانه برمیگرداند، کودک بعد از یکی دو روز حالش بهتر شده بود.

(از خاطرات عیسی فاتحی کرجو- همسر شهید)