معرفی کتاب "بیا مشهد" زندگینامه و خاطرات روحانی شهید "علی سیفی نصب"

شاید علی از جهت ظاهر زیاد دروس حوزوی را نخوانده بود اما در سیر و سلوک سرآمد بود. وقتی برای بچه های تخریب موعظه می کرد مثل اینکه خودش بارها عمل کرده و نتیجه آن را دیده است. او اصرار داشت لذت انس با خدا را همه بچشند.

کد خبر: ۴۶۷۵۰۷

يکشنبه - ۲۶ آبان ۱۳۹۸ / 1398 26 August

به گزارش نوید شاهد همدان: در بخشی از این کتاب آمده است: شهید علی سیفی سال ۱۳۴۴ در شهرستان مراغه در خانواده ای متدین و ولایی چشم به جهان گشود. مادرش تعریف می کرد که من همیشه با وضو به علی شیر می دادم و در عالم رویا به من گفتند این سرباز ماست و از آن به خوبی مواظبت کن.

از دوران طفولیت با مجالس عزاداری آشنا شد و در مجالس عزاداری با زبان شیرین آذری به مداحی می پرداخت و خود گرداننده هیئتی درشهرستان مراغه بود. پانزده ساله بود که جنگ شروع شد. او از اولین بسیجی های داوطلب اعزام به جبهه بود. از یک طرف ماندن و خدمت به مادر و از طرف دیگر حضور درجبهه ها ذهن او را به خود مشغول کرده بود تا اینکه با شروع عملیات بیت المقدس در اردیبهشت ماه سال ۶۱ پا در جبهه گذاشت و در عملیات بیت المقدس در آستانه فتح خرمشهر به سختی مجروح شد که به قول خودش عنایت امام رضا(ع) شامل حال او شد و در یکی از روزهای تشرف جانبازان جنگ تحمیلی به حرم امام رضا علیه السلام شفا یافت و می گفت مردم به نیت تبرک لباسهایم را بردند.

علی که بعد از پایان یافتن دوره راهنمایی تحصیلی شوق طلبه شدن در دلش افتاده بود حوزه علمیه قائم چیذر را انتخاب کرد و در نهایت حوزة علمیه شهر مقدس قم میعادگاه پاک شهید در عرصه علم اندوزی بود.

روزهای بیاد ماندنی بعد از عملیات خیبر و غصه بچه ها از جاماندن جسم همسنگرانشان در جزیره مجنون با صدای ملکوتی علی التیام پیدا می کرد. او وقتی روضه می خواند خودش را در صحرای کربلا می دید و بارها شده بود که در حین مداحی بی حال می شد و نفسهایش به شماره می افتاد. اوج ارادت علی در مداحی اش روضه حضرت رقیه سلام الله علیها بود و خیلی با احساس، رفتن خار در پای بی بی را بیان می کرد. وقت نماز آنقدر نماز را با حضور قلب می خواند انگار توی این دنیا نبود.