او به سربازان امام زمان(عج) خدمت می کرد

شهید «سید طاهر حسینی» کفاش بود و در جبهه پوتین های رزمندگان را تعمیر می کرد. نوید شاهد روایتی خواندنی از این شهید دل شیفته را منتشر کرد.

کد خبر: ۴۶۷۴۷۲

شنبه - ۱۸ آبان ۱۳۹۸ / 1398 18 August

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران، شهید «سید طاهر حسینی» یادگار «سیدرضا» و «گوهر» هجدهم آبان ماه 1328 در استان تهران روستای مومن آباد چشم به جهان گشود. ایشان تا پایان دوره ابتدایی تحصیل کرد و سپس به شغل کفاشی روی آورد. این شهید گرانقدر در هشتم بهمن ماه 1368 در بمباران هوایی شهر خرم آباد به شهادت رسید. مزار این شهید در خرم آباد استان لرستان واقع می باشد.

او به سربازان امام زمان(عج) خدمت می کرد

«سیدعباس» پوتینی را که در قالب انداخته بود، بیرون آورد و شروع به دوختن پارگی اش کرد. جوان رزمنده، دستی به ریش های مشکی اش کشید و گفت: «چه طور از خجالتت در بیائیم آقا سیدعباس».

سیدعباس خندید و گفت: «من باید از شما خجالت بکشم که جانتان را می گذارید کف دستتان و می روید خط. من این جا در خرم آباد نشسته ام و کفش هایتان را تعمیر می کنم، هنر نمی کنم که...»

آن وقت نگاهی به آسمان غروب انداخت که ابرهایی بر تن آن لک انداخته بودند. امروز، روز آخر بود و باید ده روزی به مرخصی می رفت. عیال و هفت بچه اش در خانه انتظارش را می کشیدند. روز آخری که روانه شد، زنش به او گفته بود: «تو را به خدا، زود به زود بیا مرخصی، بچه ها بی تا بی ات را می کنند».

کفش را که دوخت، واکس زد و به دست جوان رزمنده داد. قرآن پیش از اذان را می خواندند و صدا از بلندگوی مسجد سکوت خرم آباد را می تاراند. سیدعباس آستین ها را بالا زد و آمد که برود برای وضو. صدای آژیر از بلندگو پخش شد و طولی نکشید که غرش هواپیماها آرامش شهر را از هم درید. غرش هواپیما... و صدای مهیب انفجارها... غبار و دود شهر را انباشت. «سیدعباس» خون آلود بر زمین افتاده بود. آستین هایش هنوز برای وضو بالا بود.

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران