مروری بر زندگی شهيد قربانعلی اميری؛

رفتنی بدون بازگشت

شهيد قربانعلی اميری در سال 1340 در ارسنجان به دنیا آمد . 22 ساله بود که به جبهه رفت. همسرش در خاطره ای می گوید: آخرین مرخصی ای که به خانه آمده بود. لباس هایش را برداشتم بشورم تا برای رفتن آماده باشد ولی...

کد خبر: ۴۶۶۸۴۸

دوشنبه - ۰۶ آبان ۱۳۹۸ / 1398 06 August

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد قربانعلی اميری در 21 اسفند ماه 1340 در خانواده اي مستضعف در روستاي خيريز از توابع ارسنجان ديده به جهان گشود . دوران کودکي را در دامن مادر سپري نمود و بزرگ شد. پدر دامدار بود با چرانيدن تعدادي گوسفند مخارج و هزينه شش فرزند خود را تامین می کرد.

قیام روستائیان

قربانعلی کودکی را سپری می کرد که پدر را از دست داد و او با برادرانش مسئولیت خانواده رابر عهده گرفت. به تدريج با مخارج زياد و در آمد کم برادران و خواهران بزرگتر متاهل شدند و هر يک خانواده اي جداگانه تشکيل دادند. در سال 1354 با يکي از برادران بزرگتر به روستاي جمال آباد رفت و به کشاورزي مشغول شد.
سال 1356 همراه با مادرش که سرپرست خانواده بود و ديگر برادر کوچکتر در روستاي جمال آبادي سکنا گزيد. قبل از سال 1357 بر عليه رژيم سفاک پهلوي همراه با ديگر مردان روستا قيام کرد و در اين انقلاب سهم بسزائي داشت.

نظام وظیفه

با فرا رسيدن دوران سربازی در سال 1362خود را به حوزه نظام وظيفه در سپاه پاسداران معرفي نمود و دفترچه آماده به خدمت دريافت کرد. سال بعد ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دو فرزند بود.

رفتنی بدون بازگشت

همسرش در خاطره ای می گوید:آخرین مرخصی ای که به خانه آمده بود. لباس هایش را برداشتم بشورم تا برای رفتن آماده باشد . ولی او به خاطر بارداریم لباس ها را از من گرفت و شست. هنوز لباسها خشک نشده بود که آنها را تا کرد و داخل کیفش گذاشت او از همه حلالیت طلبیده بود ولی به من اصلا چیزی نگفت تا ناراحت نشوم و به خویشان گفته بود که دیگر بر نخواهم گشت .

زمان خداحافظی پسرم «سعید» شروع کرد به گریه کردن و می گفت: من هم می خواهم با تو بیایم، پدرش با همان مهربانی همیشگی او را در آغوش گرفت و بوسید و از درخت انگور خوشه ی انگوری را چید و به او داد تا آرام شود و سپس خداحافظی کرد عازم جبهه شد.

شهادت

شهید امیری با ساير برادران سپاه به جبهه هاي سردشت اعزام شد. پس از سه ماه مبارزه سرانجام در تاريخ 6 آبان سال1363 به درجه رفيع شهادت نائل آمد.

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس