دست‌خط شهید ارتشی «منوچهر صفرپور»

شهید «منوچهر صفرپور» در دوران جنگ تحمیلی شجاعانه به جبهه نبرد با دشمن بعثی که قصد تجاوز به آب و خاک کشورمان را داشتند، رفت و در مصافی دلاورمردانه به درجه جانبازی نایل آمد و در دوم آبان ماه 1361، در اثر جراحات ناشی از جانبازی به درجه والای شهادت رسید. نوید شاهد البرز در سالروز شهادتش یادداشت ها او را همراه دستخط منتشر می کند.

کد خبر: ۴۶۶۷۲۵

يکشنبه - ۰۵ آبان ۱۳۹۸ / 1398 05 August

به گزارش نوید شاهد البرز؛ شهید «منوچهر صفرپور» در دوران جنگ تحمیلی شجاعانه به جبهه نبرد با دشمن بعثی که قصد تجاوز به آب و خاک کشورمان داشتند رفت و در مصافی دلاورمردانه به درجه جانبازی نایل آمد و در دوم آبان ماه 1361، در اثر جراحات ناشی از جانبازی به درجه والای شهادت رسید.

یادداشت‌های شهید «منوچهر صفر پور»:
«کاش خاکی می‌شدم زیر پای بعضی انسان‌ها و حتی حیوانات، ولی گلی نمی شدم برای بعضی ها که مرا ببویند و از من ببرند. وقتی که خوش هستی فکر نگرانی خود را بکن چون‌که وقتی خوش هستی دوروبرت شلوغ است ولی وای بر آن روزی که نگران و بیمار باشی مثل سیگاری خاموشت می کنند و به زباله دان می اندازند.

بیست و دوم شهریورماه 1360

از وقتی خود را شناختم فقط سعی در این داشتم که زندگانی بی دردسری و خوشی را آغاز کنم برای همین بود که اول پی مادیات رفتم. در کردستان در کوههایی خونین، در برابر انسان و حیوان قرار گرفتم ولی سر به تعظیم نیاوردم زیر آتش خصم روزگار و آتش توپ و تانک فقط به یک چیز امید داشتم که برگردم با خوشی و زندگانی را شروع نمایم .ولی افسوس هم اکنون همه عالم از من دل کندند و فقط خودم مانده ام و ردپای پوشالی خود. عیبی نداره زندگانی می کنی ولی با چه امیدی دیگر به امید بازوان، نه تو که بازوانی نداری. پس خوب به امید همان رویاها زندگانی می نمایم تا بالاخره مرگ فرا رسد.

بیست و چهارم شهریور ماه 1360

به این راه افتادن مادر راه وطن حجله دامادی ماست

مادرم نیست مرا دامان بیند ای خدا

سوم مهرماه 1360

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری