عاقبت به خیری به سبک شهید "احمد شاملو"

شهید گرانقدر "احمد شاملو" در انجام واجبات دینی پیش قدم بود و در کمک به دیگران از هیچ تلاشی دریغ نمی کرد و همسرش را به دستگیری از همسایه توصیه می کرد. او مهر 65 در حین درگیری با ضد انقلاب در روستای آویهنگ به شهادت رسید. زندگی این شهید والامقام را در نوید شاهد کردستان دنبال کنید.

کد خبر: ۴۶۶۵۷۱

چهارشنبه - ۰۱ آبان ۱۳۹۸ / 1398 01 August

به گزارش نوید شاهد کردستان شهید احمد شاملو در دومین روز از فصل پاییز سال 1319 در میان خانوادهای زحمتکش و در یکی از روستاهای قدیمی و کوهستانی به نام آویهنگ از توابع بخش کلاترزان سنندج دیده به جهان گشود. پدر و مادرش، عبدالرحمن و بهجت به کشاورزی و دامداری مشغول بودند.

عوامل محروم ماندن از سواد دانش

به دلیل نبود امکانات آموزشی و تحصیلی در آن زمان و مشکلات معیشتی و اقتصادی خانواده، موفق به یادگیری سواد نشد و از همان کودکی در انجام کارهای سخت روستا به کمک پدر و مادرش شتافت. در دوران جوانی ازدواج نمود که حاصل آن پنج فرزند (چهار پسر و یک دختر) است. او انسانی دیندار و اهل نماز و روزه بود که در کمک به سالمندان و مستمندان روستا همیشه پیشقدم میشد.

نحوه شهادت

سرانجام پس از سالها تلاش و زحمت و تحمل رنج و سختی، در تاریخ 18 مهرماه 1365 در درگیری گروهکهای ضدانقلاب با رزمندگان اسلام در نزدیکی روستای آویهنگ، هدف اصابت گلوله قرار گرفت و مظلومانه به کاروان سرخ شهیدان پیوست. پیکر مطهر شهید احمد شاملو در روستای زادگاهش به خاک سپرده شد.

کمک به پیرزن

در روستای خودمان و نزدیکی خانه، پیرزنی زندگی میکرد که هفتاد سال عُمر کرده بود. تنها بود و کسی را نداشت، بسیار هم نیازمند و ندار و بدون منبع درآمد بود. از روزی که ازدواج کردیم و شانزده سال هم زندگی مشترک داشتیم، به خاطر دارم همیشه همسرم خودش شخصاً به این پیرزن سر میزد و تا جایی که امکان داشت به او کمک میکرد. همیشه به من توصیه میکرد به پیرزن سر بزنم و هر چه را که نیاز دارد به همسرم بگویم تا برایش تهیه کند، حتی زمستانها وقتی برف میبارید، ابتدا برف روی خانه پیرزن را پارو میکرد و به او میگفت: مادرجان! فقط برایم دعا کن عاقبت بخیر شوم و بالأخره با شهادت به عاقبت بخیری رسید.
(از خاطرات خانم طلیعه سنجابی- همسر شهید)