وصيتنامه بسیجی شهید "عباس هاشمى فريد"

خدایا تو را سپاس که به ما قدرت شناخت خودت را عطا كردى

بسیجی شهید "عباس هاشمى فريد": بارالها شكر گويم تو را كه ما را به راه راست هدايت كردى و به ما قدرت شناخت خودت را عطا كردى. شكر گويم تو را كه من را با رفقا آشنا كردى و همواره يار و ياور من در راه شناخت تو بودند. شكر گويم كه ما را در برهه اى از زمان متولد كردى كه از فساد دوره پهلوى خبرى نبود و اين مايه بسى سعادت است براى من و ديگرانى كه در اين برهه از زمان متولد شده ایم.

کد خبر: ۴۶۶۳۱۵

شنبه - ۰۴ آبان ۱۳۹۸ / 1398 04 August

به گزارش نوید شاهد همدان: شهید عباس هاشمی فرید هجدهم آذر ماه سال ۱۳۴۹ در شهرستان همدان و در خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمد. پدرش حسین نام داشت. تا سال سوم مقطع متوسطه در رشته تجربی ادامه تحصیل داد. با آغاز جنگ تحمیلی تحصیل را رها کرد و ضمن عضویت در بسیج مستضعفین به صورت داوطلب راهی جبهه های نبرد حق علیه باطل شد. چهارم آبان ماه سال ۱۳۶۶ با سمت آرپی جی زن در منطقه عملیاتی ماووت عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و به کاروان عظیم شهدا پیوست. برادرش هادی نیز به شهادت رسیده و به مقام عند ربهم یرزقون نائل آمده است.

در وصیتنامه شهید آمده است:

بسم الله الرحمن الرحيم

انالله و انا اليه راجعون

از او هستیم و به سوى او باز مى گرديم

بارالها شكر گويم تو را كه ما را به راه راست هدايت كردى و به ما قدرت شناخت خودت را عطا كردى. شكر گويم تو را كه من را با رفقا آشنا كردى و همواره يار و ياور من در راه شناخت تو بودند. شكر گويم كه ما را در برهه اى از زمان متولد كردى كه از فساد دوره پهلوى خبرى نبود و اين مايه بسى سعادت است براى من و ديگرانى كه در اين برهه از زمان متولد شده ایم.

از آنجايى كه بر هر فرد مسلمان واجب است كه وصيتنامه اى بنويسد قلم بدست گرفته و روى دفتر مى نگارم كه اى امت اسلام هميشه به ياد خداوند بزرگ باشيد و يار و ياور امام.

پدر و مادرم اگر خدا توفيق داد كه شهيد شوم مايه بسى سعادت است و شما هميشه شكرگزار باشيد كه امانتدار خوبى بوده ايد و به خاطر شهادت من گريه نكنيد و اگر خواستيد گريه كنيد به مظلوميت امام حسين (ع) و يارانش گريه كنيد.

هرگاه به مشكلى برخورد كرديد بهترين ياور شما قرآن و ياد خداوند باشد. همانطور كه خداوند مى فرمايد : الا بذكر الله تطمئن القلوب (دلها با ياد خداوند آرام مى گيرند).

باز هم تاكيد مى كنم يار و ياور امام باشيد و دعا به جان امام را فراموش نكنيد چون او بود كه ما را به راه حق راهنمائى كرد.

ديگر صحبتى ندارم كه بگويم فقط از خداوند طلب آمرزش مى كنم و با التماس از خداوند مى خواهم كه خدايا با عدالتت با ما رفتار مكن.

از همه مى خواهم كه اگر از من بدى ديده اند حلالم كنند.

والسلام