شهید ارسلان آقایی پور

پاسداری از ارزش ها و آرمان های انقلاب وظیفه ما است

شهید ارسلان آقایی پور در سال 1361 درحالی که نگهبان آرمان ها و ارزش های انقلاب بود تا نگذارد دشمنان آسیبی به پیکره انقلاب وارد نمایند جان شیرین خود را در کف اخلاص نهاد و سینه اش پذیرای تیر پلیدیان زمان شد و به آرزویش که همان شهادت در راه خدا بود، نایل شد.

کد خبر: ۴۶۵۸۴۷

شنبه - ۲۰ مهر ۱۳۹۸ / 1398 20 July

به گزارش نوید شاهدگیلان: شهید ارسلان آقایی پور مرداد 1347 در شهرستان لنگرود، پا به اقلیم هستی گذاشت و بعدها سرو ایستاده باغ وطن شد. روزهای کودکی اش در آغوش خانواده ای غنی از عطر محبت، سپری شد.

جوانی زحمت کش

از همان دوران کودکی به خاطر روح کنجکاو و نگاه هوشمندش همواره مورد توجه مردم بود. ورود به مدرسه برای او دریچه ای شد تا دنیا را با نگاه تازه ای بنگرد. دوران ابتدایی را در دبستانی در لنگرود به پایان رساند و مقطع اول راهنمایی بود که به علت بضاعت کم و کهولت سن پدر که در نانوایی کار می کرد از ادامه تحصیل، صرف نظر کرد تا در کنار پدر با همان سن و سال اندکش چون بزرگان، حس مسوولیت پذیرش نمایان گردد.

ارسلان، فردی بسیار بامحبت بود و در سیمای نجیب خود دنیایی از مِهر و عطوفت را نشان می داد. آنچنان که هر کس به چهره اش نگاه می کرد مجذوب صفای حضورش می شد. هرگز از کاستی های زندگی شِکوه نمیکرد و توکلش به خدا بود. با کمترین ها راضی می شد و به مال دنیا هیچ دلبستگی نشان نمی داد. روحی معنوی داشت و تکاپویش در ایام مراسم عزاداری سالار شهیدان در مسجد صاحب الزمان (عج) لنگرود گواه این حقیقت شیرین بود. در جریان مبارزات انقلاب، او نوجوانی آگاه و بیزار از حکومت ستمشاهی بود زیرا در روزهایی که تظاهرات علیه رژیم شاه به راه می افتاد ارسلان مانند دیگر نوجوانان و جوانان پُرشور و انقلابی شهرستان لنگرود وارد صفوف راهپیمایی می شد تا با اراده ای محکم در مقابل استبداد بایستد.

آخرین دیدار

حرف های پسرم ارسلان، رنگ و بوی جدایی می داد و از لحن صحبتش این حس در من ایجاد شد. فردای آن روز، دامادم از جبهه آمد و ارسلان لباس پوشید تا به مسجد برود. دوست نداشتم لحظه ای از نگاهم دور شود همینطور که از در منزل خارج می شد با نگاهم او را بدرقه میکرد. در دلم آشوبی بود، ولی نمی توانستم آن را به کسی بگویم، چون هنوز توجیهی برای آن احساسم نداشتم. ساعتی گذشت که ناگهان صدای شلیک گلوله از خیابان به گوش رسید و طولی نکشید که فهمیدم پسرم ارسلان توسط عناصر ضد انقلاب در نزدیک مسجد صاحب الزمان (عج) به ضرب گلوله به شهادت رسیده است. شهید ارسلان آقایی پور، در سوم آبان 1361 درحالی که نگهبان آرمان ها و ارزش های انقلاب بود تا نگذارد دشمنان آسیبی به پیکره انقلاب وارد نمایند جان شیرین خود را در کف اخلاص نهاد و سینه اش پذیرای تیر پلیدیان زمان شد و به آرزویش که همان شهادت در راه خدا بود، نایل شد.