«راه شهادت» انتخاب «شهید حمیدرضا زنگنه»

شهید «حمیدرضا زنگنه» در نامه به یادگار مانده‌اش چنین می‌نگارد، انسان وقتی راهی را انتخاب می‌کند باید به آن راه برود.

کد خبر: ۴۶۵۷۳۷

پنجشنبه - ۱۸ مهر ۱۳۹۸ / 1398 18 July

به گزارش نوید شاهد البرز؛ «شهید حمیدرضا زنگنه» سال 1344 در شهرستان تهران به دنیا آمد. پدرش «كرم‌خدا»، خواربار فروش بود و مادرش «نازپري» نام داشت. تا پايان دوره راهنمايي درس خواند. تراشكاري مي‌كرد. با بسيج در جبهه حضور يافت. نهم مهر 1361 ، با سمت كمك آرپی‎جی‎زن در شلمچه با اصابت تركش به شهادت رسيد. مزار وي در گلزار شهداي شهرك مطهري زادگاهش واقع است.

نامه به یادگار مانده شهید «حمیدرضا زنگنه» را در ادامه می‌خوانید:

بسم الله الرحمن الرحيم

باسلام درود به رهبر كبير انقلاب بنيان‌گذار جمهوري اسلامي ايران و با سلام بر تمامي شهداي انقلاب و درود و سلام برتمامي مادرهايي كه دراين جنگ تحميلي فرزندان عزيز و پاك خود را در راه خدا فرستادند.

حضور محترم پدر و مادر عزيزم سلام عرض مي‌نمايم و پس از عرض سلام از شما بسيار عرض مي‌خواهم كه شما را ناراحت كردم. اميدورام كه مرا ببخشيد. پدر و مادر عزيزم من مي‌دانستم كه شما ناراحت مي‌شويد ولي خوب مي‌شد ... انسان وقتي راهي را انتخاب مي‌كند، بايد برود. برادر عزيزم مجتبي برادر جان، اميدوارم كه حالت خوب باشد و هيچ ناراحتي از هيچ‌كس نداشته باشي تا بتواني در مطالعه و ذكر باخدا هر چه بيشتر كوشا باشي. برادر جان، از تو تشكر مي‌كنم كه در آن روز آمدي و چيزهاي بسياري به من فهماندي.

حضور تمامي برادران ديگرم رضا تا موسي و خواهرانم پروين، پروانه و پريساي عزيز، پدر و مادر جان عزيزم، شما سلام گرم مي‌رسانم و اميدوارم كه مرا ببخشيد كه از شما خداحافظي نكردم ان‌شاءالله.

به تمام فاميل‌ها دختر دايي امير، دايي حاجي، عموعلي و غيره خاله بدري سلام گرم برسانيد و از تمام آنها از جاي من معذرت بخواهيد. من در روزي كه مي خواستم به جبهه بروم؛ روز سه‌شنبه بود. ما رفتيم و ما را نبردند و ما با دوستان ديگر به تهران رفتيم و سه روز در تهران مانديم و روز جمعه صبح ما را به لانه جاسوسي بردند، گروه بندي كردند و لباس حوله و اسلحه و غيره دادند و در آنجا از ما فيلمبرداري كردند و فكر كنم كه من هم در تلويزيون نشان داده باشند. چون من مشغول لباس پوشيدن بودم كه از من فيلم‌برداري كردند و بعد كه آنها را گرفتيم از آنها به پادگان امام حسن (ع) بردند و ما دو روز در آنجا بوديم و بعد از دو روز در ساعت 4 بعدازظهر روز يك‎شنبه دوم تیرماه 1361 به راه آهن آمديم و با در آنجا از ما فيلم‎برداري كردند و در ساعت8:30 شب حركت كرديم بعد به طرف اهواز در ساعت 5 بعدازظهر روز دوشنبه به اهواز رسيديم و من كه الان اين نامه را مي نويسم، در آسايشگاه نشسته‌ام و نامه مي‌نويسم و آسايشگاه ما خيلي شلوغ است.

بچه‌ها خيلي شلوغ مي‌كنند، عين پريسا به چند زبان صحبت مي‌كنند. از پريسا برايم بنويسيد كه حال او چطور است و او را جاي من چند بار ببوسيد. برايم بنويسيد كه نامه مرخصي آمده يا نه و چه نوشته ديگر عرضي ندارم و حتماْ شما را به خدا مي سپارم و راستي يك نكند يادم رفته بود شهرام پسرخاله‌ام پيش من است. برايم بنويسيد آن هم دزدكي آمده يا نه چون او به من نمي‌گويد: خداحافظ شما.

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری