وصیت عارفانه یک شهید

شهید "محمدعلی طاهری مقدم" در وصیت نامه عارفانه اش نوشت: پروردگارا اگر در این راه جانم را فدا کردم، شهادتم را وسیله اي براي نزدیکی به خود، پرواز به سوي آخرت، آمرزش گناهان و در نهایت خلاصی از این دنیاي زودگذر و آلوده قرار بده.

کد خبر: ۴۶۵۱۴۵

دوشنبه - ۰۸ مهر ۱۳۹۸ / 1398 08 July

به گزارش نوید شاهد سمنان شهید محمدعلی طاهری مقدم يكم خرداد 1343 در روستاي نام‌نيك از توابع شهرستان شاهرود به دنيا آمد. پدرش قربانعلي و مادرش صغری نام داشت. تا پايان دوره ابتدايي درس خواند. خياط بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. هشتم مهر 1364 در لولان هنگام درگيري با نيروهاي عراقي بر اثر اصابت تركش خمپاره به شهادت رسيد و اثري از پيكرش به دست نيامد.

متن وصیت نامه شهید:

با عرض سلام حضور رهبر کبیر انقلاب اسلامی ایران این قلب تپنده امت و با سلام به شهداي گلگون کفن انقلاب اسلامی از کربلاي امام حسین(ع) تا کربلاي ایران و با درود سلام بر شهدای زنده ما، جانبازان انقلاب که با ایثار اعضاي خود و صبر خود در مصائب واقعا حجت را بر ما تمام کردند و مشت محکمی بر یاوه سرایان شرق و غرب و منحرفین زده اند. هم اکنون که این چند سطر را به تحریر درمی آورم درمنطقۀ عملیاتی خیبر واقع در جزیره مجنون  هستم . به یاري حق و با امدادهاي غیبی، با دعاهاي شما امت حزب الله و همیشه در صحنه، آمدیم تا صدام و صدامیان را براي همیشه به زباله دان تاریخ بیفکنیم.

چه سعادتی بیش از این که ما در این میدان کارزار، میدان آزمایش، جهاد و دفاع، سهم اندکی داشته باشیم و از «مخلصین له الدین» باشیم. بار الها من به قصد حفظ مقدسات و شئونات و براي دفاع از سرزمین مقدس کشور عزیزم ایران به فرموده امام « که جنگ بر هر کاري اولویت دارد»  به جبهه آمدم، پس پروردگارا، اگر در این راه جانم را فدا کردم، شهادتم را وسیله اي براي نزدیکی به خودت پرواز به سوي آخرت، آمرزش و ریختن گناهانم، پاك شدنم و در نهایت خلاصی از این دنیاي زودگذر و آلوده قرار بده و در آخر از خانواده خود حلالیت می طلبم و امیدوارم که مرا ببخشند  و برایم دعا کنند چون ما همیشه به دعاهاي شما احتیاج داریم.

برادر مهربانم از تو شرمنده ام که نتوانستم حق برادري را بر تو ادا نمایم. امیدوارم که خداوند به شما صبر عطا کند، پدر زحمت کشم، از روي پرچین تو خجل هستم، نتوانستم فرزند خوب و همکار خوبی برایت باشم، شما به بزرگواري خودتان مرا ببخشید، خواهر عزیزم ادامه دهنده راه گهربار زینب(س) باشید، رسالت خود را حفظ کنید و مرا نیز دعا کنید. اگر در این راه شهادت نصیبم شد قبر من و مادرم را با یک ظرف آب بشویید تا لحظۀ مهربانی هاي مادرم را احساس کنم. من مقداري ناچیز پس انداز دارم، هرگونه صلاح دیدید انجام دهید.

والسلام

به امید زیارت کربلاي حسین(ع)  و آزادي قدس  عزیز.

پس از مرگم تو اي زیبا نگارم

بیا با جمع خوبان در کنارم

شرطم این بود که در حجلۀ بختم به سعادت برسم

بختم این شد، که در سنگر میهن به شهادت برسم

حتماً اینها را در روي سنگ قبرم بنویسید.

محمدعلی طاهری مقدم