خاطراتی از کتاب «نماز در اسارت» - 20

به جرم بیداری؛ روایت آزاده عبدالله قادری

عراقیها مقررات خاصی را در اردوگاه وضع کرده بودند. یکی از این مقررات این بود که هیج کس حق نداشت از ساعت 10 شب به آن طرف بیدار باشد. به همین دلیل اگر کسی تخلف می کرد، سرباز عراقی نام او را می نوشت و فردای آن روز، وی را به زندان می بردند و حسابی کتک می زدند.

کد خبر: ۴۶۵۰۳۶

پنجشنبه - ۲۱ آذر ۱۳۹۸ / 1398 21 September

نویدشاهد: اسرا، روزگار ظلمانی دوران اسارت را تنها با یاد خدا سپری کردند و حضور آرام‌بخش او را زیر شکنجه بعثیان لمس کردند.  خیلی از آزادگان معتقدند که نماز در بازداشتگاه های مخوف بعثی های عراق تنها ستون رو به آسمانی بود که اسرای نجیب و مؤمن به آن تکیه می کردند. گزیده ای از خاطرات دوران اسارت از زبان آزادگان با موضوع «نماز در اسارت» برگرفته از کتابی با همین نام را در قالب روایت های مختلف در نوید شاهد بخوانید:

اگر کسی را به جرم خواندن نماز شب می گرفتند، او را یک تا دو هفته در زندان انفرادی حبس می کردند و با کابل و شیلنگ از وی پذیرایی می کردند. به همین دلیل، اکثر بچه ها یا با استفاده از نگهبان، نماز شب می خواندند و یا به طور نشسته و در جاهایی که از دید دشمن محفوظ بود.

منبع: کتاب نماز در اسارت (خاطرات آزادگان ایرانی درباره نماز از اردوگاههای عراق)، اکرم ارجح و فریده هادیان، نشر سوره مهر