محمد شیفته شهادت بود!

امروز سالروز شهادت محمد سندگل است. او عاشق شهادت بود، از دوران نوجوانی بارها به خط مقدم رفته بود و پس از بهبود جراحت این بار به عنوان سرباز وظیفه وارد جبهه های جنگ شده بود.

کد خبر: ۴۶۳۹۱۷

يکشنبه - ۲۴ شهريور ۱۳۹۸ / 1398 24 June

به گزارش نوید شاهد گلستان: سلام بر پرنده ای که در هبوط پاییز ونوسان فصلی زرد ودر میان هاله ی نقره ای رنگ پاکی متولد شد و خود را به سایه روشن سحر خوشبختی نزدیک ساخت. شهید محمد سندگل در تاریخ چهارم شهریور 1344 در روستای محمود آباد مینودشت به دنیا آمد. شهید از حیث ویژگی های اخلاقی، علمی ورزشی نمونه بود. او انسانی بود شوخ طبع و به هیچ عنوان دوست نداشت دیگران را از خود ناراحت کند.

دوران کودکی

دوران کودکی را همانند سایر کودکان در خانواده ای متدین و پرتلاش سپری کرد. تا اینکه در سن هفت سالگی برای تحصیل در دبستان مدرسه ی سر چشمه ثبت نام کرد. شهید بزرگوار استعداد وهوش فوق العاده داشت و اکثر معلمین از هوش و ادب این شهید تعریف می کردند. از دوران کودکی، نماز خواندن را آغاز کرد و تا هنگام شهادت ذره ای کوتاهی در انجام این فریضه ی از خود نشان نداد. مسجد خانه ی دوم این شهید نوجوان بود.

از آنجا که این نوجوان شهید در یک خانواده ی کشاورز و زحمتکش به دنیا آمده بود تا آنجا که توان داشت به والدینش در امور گوناگون، خصوصا کشاورزی کمک می کرد.

در بسیاری از اوقات مشاهده می شد که تا ظهر در مدرسه درس می خواند وبعد از اتمام کلاس ها یکسره به سراغ زمین های کشاورزی می آمد تا کمکی برای پدر ومادرش باشد. در اموری چون سم پاشی محصولات کشاورزی و شخم زدن زمین چیدن و برداشت محصول مشارکتی فعال وخستگی ناپذیر داشت.

مجروحیت

او نمونه ای راستین از یک انسان شجاع ودلیر بود. شهید محمد سندگل در شهریور سال 1363 به صورت داوطلبانه به جبهه اعزام شد و پس از حدود یک سال و اندی در برابر متجاوزان مبارزه کرد و به علت مجروحیت از ناحیه ی شانه راست برای معالجه به خانه بازگشت.

پس از بهبودی این بار شهید به عنوان سرباز وظیفه قصد رفتن به جبهه های نبرد را داشت ولی با مخالفت مادر روبه رو شد. این بار شهید محمد سندگل به مادر گفت: «من تا الان داوطلبانه رفته بودم ولی از این پس این وظیفه ی من استو باید به عنوان سرباز وظیفه در جبهه حضور داشتم».

شهادت

محمد ار همان دوران نوجوانی شیفته شهادت بود. بارها مادر او را دیده بود که بعد از نماز های خود از خداوند طلب شهادت کرده بود. او در سال 1364 به عنوان سرباز وظیفه از طریق ارتش اعزام شد و سه ماه بعد از خدمت سربازی به عنوان بی سیم چی در منطقه ی حاج عمران بر اثر اثابت ترکش خمپاره به سر در تاریخ بیست و چهارم شهریور 1364 به شهادت می رسد.

امید است این نسل و نسل های آینده راه این عزیزان را ادامه بدهند. روحش شاد ویاد و خاطرش گرامی باد.

منبع معاون فرهنگی و آموزشی بنیاد شهید گلستان/ پرونده فرهنگی شهدا