شهید «خلیل الله سلطانی نژاد» شهدا را چگونه توصیف کرد؟!

رحمت خدا بر شما باد که گواه مظلومیت ملتی شدید که سالها در بند اهریمن صفتان گرفتار بوده، شما آیه های استقلال غرور ملتی هستید که نهضتش حسین است و سرزمینش کربلایی بکر.

کد خبر: ۴۶۳۷۵۰

پنجشنبه - ۲۱ شهريور ۱۳۹۸ / 1398 21 June

به گزارش نوید شاهد کرمان، شهید «خلیل الله سلطانی نژاد» سوم ‌خرداد 1347، در روستاي كيسكان از توابع شهرستان ‌بافت متولد شد. وی تا دوم راهنمايي تحصيل نمود. كارمند بود، به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. سرانجام در يكم ‌تير 1366، در ماووت عراق بر اثر اصابت تركش به شهادت رسيد.

گزیده ای از وصیت نامه شهید «خلیل الله سلطانی نژاد» را با هم می خوانیم:

پدر و مادر عزیزم واقعا شرمنده ام که نتوانسته و نخواهم توانست زحمات شما را جبران کنم. مرا ببخشید و حلال کنید و اگر به شهادت رسیدم نه تنها غم و اندوه به خود راه ندهید بلکه استوارتر از قبل در مقابل دشمنان بایستید.

مبادا به خاطر شهادت من از انقلاب دلسرد شود که روح مرا عذاب خواهید داد. نگذارید با رفتن من نام جبهه در خانه غریب بماند، چرا که این بار نوبت کسانی است که توانایی رفتن به جبهه را دارند اگر شما بتوانید این مصائب را تحمل کنید مسلمان واقعی هستید.

برادران عزیزم همین گونه در صحنه انقلاب حضور یابید امام را تنها نگذارید و اسلحه خونین مرا از زمین برداشته تا پیروزی نهایی راهم را ادامه دهید و شما خواهران عزیزم زینب وار مصائب را تحمل کنید امیدوارم خداوند پاداش صبر و تحمل شما را در دنیا و آخرت نصیبتان گرداند.

خواهش من دیگر این است حقیقت را به برادران کوچکم بگویید که برادرت در راه اسلام عزیز و به عنوان سرباز امام زمان با ستمگران جنگید و با آغوش باز به استقبال شهادت رفت بگذارید دلهای آنان از کینه و خشم نسبت به استعمار و استکبار جهانی لبریز گردد تا راهی را برای زندگی خود برگزینند که روح تمامی شهدا شاد نمایید.

از تمام دوستان و آشنایان حلالیت می طلبم و به عنوان برادر حقیرتان به آنها می گویم که در کنار اندیشیدن به مادیات لحظه ای هم به فکر آخرت خود باشید و ببینید برای آن دنیا چه کرده اند حال که این وصیت نامه را می خوانید شاید من در زیر خروارها خاک مدفون شده باشم یا پیکرم در بیابان مانده است و مرگ به هر حال از راه می رسد پس به خود بیاید که ستی و درنگ موجب پشیمانی در آخرت است مرا غسل ندهید و کفن نپوشانید چون من شهادت را [از] سرورم حسین آموخته ام که نه کفن داشت و نه غسلی .

به مادرم بگویید اگر گناهی در حق او کرده ام مرا ببخشید اگر او مرا نبخشد خداوند مرا نمی بخشد. به پدر هم بگویید که می دانم او مانند هر پدری آرزوی دامادی مرا داشت اما من آرزویی بالاتر از شهادت نداشته ام. مرا ببخشید و دعا کنید و دعا به جان امام و رزمندگان اسلام را از یاد نبرید.

سلام بر شما ای راهیان خط سرخ شهادت، ای ناظران حسین سلام بر شما، ای منادیان نغمه توحید ای شاهدان همیشه ایثار. شما اسوه های استقامت و شجاعت و الگوی ما شما هستید.

رحمت خدا بر شما باد که سرود فتح را بر قله رفیع آزادی خواندید و گواه مظلومیت ملتی شدید که سالها در بند اهریمن صفتان گرفتار بوده، شما حیات این ملت را تجدید کردید و پروانه وار بر گرد شمع فروزنده اسلام سوختید و خاکستر شدید شما آیه های استقلال غرور ملتی هستید که نهضتش حسین است و سرزمینش کربلایی بکر.

پایان پیام/