همراه با شهدای هفدهم شهریور

پرواز یک پرستو در جمعه خونین تهران

محبوبه دانش از زنان مبارز دوران خفقان بود. او که در بستری مناسب به تعلیم پرداخته بود، پرستووار، بی باک، در کنار معترضین هفدهم شهریور به شهادت رسید. محبوبه تمام عمر برای آرمانش جنگید.

کد خبر: ۴۶۳۵۲۱

يکشنبه - ۱۷ شهريور ۱۳۹۸ / 1398 17 June

د

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ؛ شهید محبوبه دانش آشتياني، دوم بهمن 1340 ، در شهرســتان تهران چشم به جهان گشود. پدرش غلامرضا (شــهادت 1360)، نماینده مجلس بود و مادرش زهرا نام داشــت. تا پایان دوره متوســطه در رشته تجربي درس خواند و دیپلم گرفت. خانه دار بود. هفدهم شهریور 1357 ، در زادگاهش هنگام تظاهرات توســط عوامل رژیم شاهنشــاهی به شهادت رســید. مزار او در بهشت زهرای همان شهرستان واقع است.

در یکی از روزهای سرد و یخ زده زمستان سال 1340 دختری به دنیا آمد که نام او را محبوبه گذاشتند. دختری که می رفت تا کانون گرم و فروزانی از جوشش و فعالیت گردد و آن زمستان سرد و فسرده را اندکی گرما و روشنی بخشد. این چنین بود که محبوبه دختری مسئول و دردمند بار آمد؛ مسئول در مقابل فقر و محرومیتی که در اجتماعش بیداد می کرد و در مقابل دشمنی که بی امان به تمام ارزش ها و فرهنگش هجوم آورده بود.

مدرسه پایگاه رشد استعدادها

به تحصیل پرداخت و اوج شکوفایی تحصیلی اش در دوران راهنمایی بود که اغلب در برنامه های هنری و فوق درسی، همچون ترتیب و اجرای نمایشنامه ها، شرکت در گروه های مطالعاتی و نیز شرکت در اردوهای آموزشی تابستانی مداوم می کوشید.

محبوبه بقیه دوران دبیرستان را در مدارس روشنگر، تربیت و هشترودی (محبوبه دانش) گذراند؛ ولی باز هم همچنان دست از مبارزه برنداشت. با وجود اینکه جو پلیسی و پرخفقان رژیم منفور پهلوی چندان اجازه مبارزه را نمی داد.

محبوبه رژیمی را که با تکیه بر مدرنترین و مجهزترین سلاح ها و طرح های ضدانقلابی و ضدانسانی اش بر ثروت ها و منابع گرانقدر سرزمینش چنگ انداخته بود و همه را به نفع اربابانش و در راس آن آمریکا به تاراج میبرد، می شناخت.

شناخت محبوبه از رژیم:

محبوبه رژیم را شناخته بود. در عمق دردها و رنج های توده محروم جامعه نیز حضور داشت و مبارزه با چنین رژیمی را برنامه و هدف زندگیش قرار داده بود. می دانست در این راهی که گام برداشته است زندان، شکنجه و شهادت در انتظارش است و چه نیک خود را برای چنین روزهایی آماده می کرد.

روزه گرفتن به طور مشخص در برنامه هفتگی اش گنجانده شده بود. به کم قناعت کردن، کم خوردن، کم خوابیدن، ساده ترین و کم قیمت ترین را خریدن و در عین حال پرانرژی بودن و لحظه ای درنگ نکردن را در زندگی پیشه کرد.

تقلید میمون وار از غرب، زندگی مرداب گونه را تصویر می کرد. او می دانست که برنامه رژیم از این همه تبلیغات رنگارنگ و گوناگون، زنده نگاه داشتن بازار غربگرایی است.

پرواز پرستو در 17شهریور:

محبوبه نیز به سوی خدا شتافت. یکپارچه نور شد و ظلمت را شکافت. او گل سرخ و تازه شکفته ای بود که خداوند با دستان خویش چیند تا پژمرده نشود، در این مرداب نپوسد و نپلاسد، از آب های پاک و زلال و حیات بخش باغ خداوند آبیاری شود و همیشه شاداب بماند؛ شهید باشد و شاهد باشد.

منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ