"کربلا" گوهری درخشان در سخنان شهدا

شهدای استان زنجان در سخنان خود از ایثار و فداکاری امام حسین(ع) و یارانش در کربلا گفته اند تا مردم شهیدپرور با تأسی از آنها زندگی خود را با فرهنگ حسینی عطراگین کنند. در ادامه پیام شهدا را مطالعه کنید.

کد خبر: ۴۶۳۳۶۸

پنجشنبه - ۱۴ شهريور ۱۳۹۸ / 1398 14 June

به گزارش نوید شاهد از زنجان، امام حسین(ع)، خانواده و یاران گرانقدرشان درس ایثار و مقاومت را در کربلا به بشریت دادند و امروز پس از قرن‌ها، آثار پربرکت آن قیام تمام دنیا را در برگرفته است.

شهدای استان زنجان نیز از کربلا و جانفشانی سید و سالار شهیدان در وصیتنامه‌های خود سخنان مهمی را بازگو کرده‌اند.

در متن زیر تعدادی از وصیتنامه‌های شهدا حاوی واژه کربلا و قیام امام حسین(ع) آمده است؛

**شهید محمود حاج رحیمی ششم تیر ۱۳۴۲، در روستای شناط از توابع شهرستان ابهر به دنیا آمد. پدرش حسین و مادرش گوهر نام داشت.

به عنوان سرباز ژاندارمری در جبهه حضور یافت. ششم شهریور ۱۳۶۳، در دیواندره دچار سانحه رانندگی شر و به شهادت رسید. مزار او در زادگاهش واقع است.

"اى كسانى كه نداى مرا مى شنوند تا زمانيكه دشمن از بين نرفته، مستضعفان از زير سلطه ابرقدرتها بيرون نيامده و تا كربلا از بعثيان كافر رها نشود، دست از هدفم برنمى دارم."

**شهید قربان حاجی‌حسنی یکم شهریور ۱۳۴۰، در روستای شناط از توابع شهرستان ابهر به دنیا آمد. پدرش محمود، کشاورز بود و مادرش پروین نام داشت. تا سوم متوسطه درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و سوم تیر ۱۳۶۱، در پیرانشهر توسط گروه های ضد انقلاب بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد. مزار او در شهرستان زادگاهش قرار دارد.

"اما در جبهه چه مى گذرد؟ آرى جبهه مكان، مقدس كربلاست كه ياران حسين (ع) (و) مردم جان (خود را) فداى اسلام و قرآن مى كنند و با نيتى پاك، تمام وابستگيها يعنى مال و جان و زن و بچه و پدر و مادر را رها كرده اند و شب و روز تمام ذكرشان خداست و خوب اين را درك كرده اند كه اينجا فقط قدرت لايزال الهى است كه ياريشان خواهد كرد."

**شهید خیراله رمضانی دوازدهم تیر ۱۳۴۰‏، در روستای کره شال از توابع شهرستان خدابنده به دنیا آمد. پدرش نصرت الله، کشاورز بود و مادرش زهرا نام داشت. او نیز کشاورز بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. چهارم خرداد ۱۳۶۱‏، در خرمشهر بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در زادگاهش واقع است.

"پدر، مادر، خواهر و برادرانم! امكان دارد، اتفاقى واقع شود كه جنازه من به دست شما نرسد. آن گاه به ياد شهداى كربلا بيافتيد و ناراحتى به خود راه ندهيد و هر وقت دلتان گرفت به گلزار شهداى (بهشت زهرا) ديگران برويد و به مزار اين همه شهيد بنگريد آن وقت درد خود را فراموش خواهيد كرد."

**شهید علی رضا حمزه دوازدهم فروردین ۱۳۴۹‏، در روستای نصیرآباد از توابع شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش عبدالحسین، کارگر کارخانه بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. کارگر خیاطی بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. نهم اردیبهشت ۱۳۶۵، با سمت تیربارچی در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. پیکر او را در مزار پایین زادگاهش به خاک سپردند.

"اى جوانان نكند در رختخواب ذلت بميريد كه حسين (ع) در ميدان نبرد شهيد شد. اى جوانان مبادا در غفلت بميريد كه على در محراب عبادت شهيد شد و مبادا در حال بى تفاوتى بميريد كه على اكبر حسين در راه حسين (ع) و با هدف شهيد شد.

اى مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه جلوگيرى كنيد كه فردا در محضر خدا نمى توانيد جواب زينب را بدهيد كه تحمل 72 شهيد را نمود."

**شهید علی رضا حمزه دوازدهم فروردین ۱۳۴۹‏، در روستای نصیرآباد از توابع شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش عبدالحسین و مادرش فاطمه نام داشت. کارگر خیاطی بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. نهم اردیبهشت ۱۳۶۵، با سمت تیربارچی در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. پیکر او را در مزار پایین زادگاهش به خاک سپردند.

"پدرم و مادرم هر موقع به ياد من افتاديد و خواستيد گريه كنيد و يا اينكه بر سر قبر من بياييد آن لحظه به ياد كربلاى حسين (ع) باشيد كه در آن زمان با كافران و ستمگران براى پابرجا ماندن اسلام و آزادى تمام مسلمانان از زير سلطه يزيد جنايتكار جانى چگونه جان خود و فرزندان عزيزشان دو دستى تقديم حق تعالى كردند.

مادر جان مگر على اكبر و قاسم و فرزند شش ماهه اش در عاشورا در كربلاى امام حسين شهيد نشدند و مگر حضرت عباس دو دستش را از تن جدا نكردند پس من كه از آن بيشتر نيستم بلكه يك بنده گناهكار بيش نبودم و اگر سالها عبادت و گريه و زارى در مقابل خدا مى‌كردم شايد نمى توانستم تمام گناهانم را جبران كنم ولى انسانى كه به فيض شهادت مى رسد تمام گناهانش پاك مى شود."

**شهید ناصرعلمی فرد شانزدهم تیر 1340 ، در شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش جعفر و مادرش بهجت نام داشت.

تا پایان دوره متوسطه درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. سوم اردیبهشت 1361 ، در دزفول بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سر، شهید شد.

پیکر او را در مزار پایین زادگاهش به خاک سپردند.

"اى برادر و خواهر مسلمان! نداى ((هل من ناصر ينصرنى)) امام شهيدمان حسين (عليه السلام) از آن سوى كوههاى عرب در صحراى كربلا به گوش مى رسد و قلب عاشقان راهش را، در خود مى سوزاند. وليكن خوشا به حال آن عاشقى كه خدايش توفيق دهد با خلوص پاك و نيتى كه تنها و تنها براى خدا باشد، اين راه را بپيمايد و قفس تنگ و تاريك تن را بشكند و روحش پرواز كنان به معشوقش واصل گردد. زيرا كه دنيا با تمام دو رنگيها و نيرنگها و چهره هاى نفاق منافقان، براى عاشقان الله بسيار كوچك و تحمل ناكردنى است."

**شهید برجعلی بیگدلو پنجم خرداد ۱۳۴۸‏، در روستای زرین آباد از توابع شهرستان خدابنده به دنیا آمد. پدرش حسین، کشاورز بود و مادرش ماه تاج نام داشت.  سال ۱۳۶۲ ‏ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم فروردین ۱۳۶۴‏، در شرق رود دجله عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت ها در منطقه بر جا ماند و بیستم فروردین ۱۳۶۴، پس از تفحص در زادگاهش به خاک سپرده شد.

"بنده به عنوان يك مسلمان به خودم وظيفه دانستم كه امر جهاد يك واجب است كه به هر تك تك مسلمان واجب است با آگاهي كامل خودم به نداي رهبرم حضرت امام خميني لبيك گفتم كه نداي امام نداي همان امام حسين و امام زمان(ع) است بنده اولا به اين حرف به جبهه حق عليه باطل شركت نمود كه اسلام عزيز هميشه پيروز و قرآن كريم زنده بماند بنده به جبهه آمدم كه با دشمنان دين اسلام مبارزه كنم و در زير بار ظلم و ستم و ذلت زندگي نكنم بنده آرزويم اين كه انشاالله بجنگيم و پيروز شويم و راه كربلا را باز كنيم و قبر شش گوشه ابا عبدالله الحسين (ع) را با دسته جمعي با معرفت زيارت كنيم انشاءالله تعالي ولي در اين راه اگر شهادت نصيبم شد كه واقعا يكي از سعادت است(جنازه) مرا در زادگاه خودم دفن كنيد."

منبع: اداره امور فرهنگی، تبلیغات، هنری و اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران استان زنجان