وصیت نامه هایی که نشان از «رقیه» (س) دارند/ ۱۰ جمله از شهیدان درباره دردانه حرم

نوید شاهد: در روز منسوب به نام و یاد حضرت رقیه (س) وصیت نامه 10 شهید والامقام دوران دفاع مقدس که به نام ایشان اشاره کرده اند و در وصف مظلومیتش جمله ای نوشته اند، را می خوانیم.

کد خبر: ۴۶۳۲۶۵

سه‌شنبه - ۱۲ شهريور ۱۳۹۸ / 1398 12 June

سوم محرم روز «رقیه» (س) است؛ دردانه حسین (ع)  دختر سه ساله ای که یکی از قهرمانان عاشورا شد و امروز قهرمانانی هم چون مدافعان حرم در مکتب این کودک عاشورایی آن قدر بزرگ می شوند که هرکدام یار هفتاد و سوم امام حسینند. شهدا همواره ارادتی ویژه به حضرت رقیه (س) داشته اند و خاص تر از آن در وصیت نامه های خود به دختران و خواهران کوچکشان وصیت کرده اند هم چون رقیه (س) صبوری پیشه کنند و بزرگ دل باشند. در روز یادمان حضرت رقیه (س) وصیت نامه 10 شهید والامقام دوران دفاع مقدس که به نام ایشان اشاره کرده اند و در وصف مظلومیتش جمله ای نوشته اند، را می خوانیم.

برای بی بابایی رقیه گریه کنید

شهید «امير يارعلي» اهل شهر آباده استان فارس در وصیت نامه اش آورده است: «ما بايد در راه امام حسين قدم برداريم و به جبهه برويم. مادر عزيزم براي من اصلا گريه نكن براي علي اصغر براي قاسم نوداماد وامام حسين براي رقيه گريه كن كه در خرابه شام بي بابا شد براي اين عزيزان گريه كن كه حتي كسي نبود بدن مباركش را دفن كند و اين درخواست را دارم كه مرا پهلوي شهدا به خاك بسپاريد.»

مانند رقیه باشید

شهید «محمدحسین میرشکاری» اهل شهرستان کازرون، استان فار نوشته : «اگر زماني زير دست شديد نگران نباشيد و خم به ابرو نياوريد زيرا ما پيرو مكتب تشيع هستيم و رهبران ما همه در چارچوب و حبس بودند از جمله سرمبارک سرور شهداء را در كربلا بالاي نيزه كردند رقيه و سكينه و زينب (س) و بالاخره اهل بيت او را به اسيري بردند... بايد بكوشيد از ظلم نجات يابيد و هنگاميكه توانا شديد با زير دستان مدارا كنيد و هيچكس را با ديده حقارت نگاه نكنيد شايد از اولياء باشد.»

رقیه امام حسین رها شد، من هم از شما جدا می شوم

شهید «سيدسيامك ميرهاشمي» از شهدای همدانی خطاب به برادرش این جمله را آورده است: «سعيد جان! دلم نمي خواست از تو جدا بشوم ولي چه بايد كرد امر حسين زمان است و اگر با تو بودن را انتخاب مي كردم چگونه مي توانستم خود را شيعه علي (ع ) بدانم در صورتي كه در روز عاشورا علي اكبر و رقيه را رها كرد و به سوي معشوق شتافت.»

برای اسارت رقیه گریه کن

شهید «علي محمد نادري ولاشجردي» مادر مکرمه اش را اینگونه مورد خطاب قرار داده است: «مادرم مي دانم داغ جوان سخت است، نمي گويم گريه نكن، گريه كن بر خرابه حضرت رقيه، گريه كن مادرم به آوارگي حضرت زينب ،گريه كن مادرم به خيمه هاي سوخته طفلهاي امام حسين، گريه كن مادرم اگر پسر شما شهيد مي شود جنازه شهيد شما روي دوشهاي هزاران نفر مي رود اما اهل بيت حسين توي صحراي كربلا افتادند، سر امام حسين به شام رفت و حضرت زينب و دختران امام حسين را به اسيري به شام بردند.»

یاد آورید لحظه جان دادن رقیه در خرابه را

شهید «ناصرعلي نجات پور»از رزمندگان سلحشور شهرستان کوهدشت لرستان به خانواده اش توصیه کرده است: «مادر عزيز، همسر مهربان و فرزندان دلبندم مي دانم كه اگر من افتخار شهادت نصيبم شود بعد از من سختيهاي زيادي وارد خواهد آمد مي دانم. دخترانم گونه هاي گلگونشان زرد رنگ خواهد شد اما اين را بدانيد كه هر چند سختي بكشيد بايد آن را بر مبناي امتحان بدانيد تا تحمل مشكلات برايتان آسان گردد و وقتي به ياد جاي خالي من افتاديد، با ياد آوردن جان دادن رقيه در خرابه هاي شام با به ياد آوردن زينب سر گردان در صحراي كربلا در فراق من در دل شما تسكين داده خواهد شد هر چند كه من خاك پاي امام حسين نيستم و نخواهم بود.»

«رقیه زمان باش»

نوجوان تبریزی شهید «حسن نمكي خلجان» پیامی ویژه به خواهرش دارد: وتو اي خواهر كوچكم رقيه زمان باش ويزيديان را رسوا كن.» پدر و مادرم اين درس را به من آموختند كه هميشه در زندگي از تبار حسينيان باشيم نه از يزيديان زمان و برادرانم كه بايد همچون ياران حسين (ع) سلاح افتاده مرا بدوش گرفته بر دشمنان اسلام وقرآن دليرانه بتازند، و به خواهرانم زينب وار پيام خون مرا به گوش جهانيان.»

نام دخترم را رقیه بگذار

شهید «رسول ورقاني» اهل استان فارس به همسر نوشته است : «تو بايد خود را ميان زنان قهرمان صدر اسلام، محو كني و بدان كه اين فاني است. از وظايف تو اين است كه هدفم را دنبال كني و اگر بچه‌اي به دنيا اورديم، اگر پسر باشد، اسمش را حمزه و اگر دختر باشد رقيه بگذار. و از تو خواهش مي‌كنم طوري آنان را تربيت كني كه ادامه دهندگان راه پدرشان باشند.»

از رقیه درس بگیر

شهید «حسين همتيان» از بسیجیان شهید سمنانی به فرزندش تاکید کرده: « اي دختر مهربانم مرا ببخش كه نتوانستم حق پدري را نسبت به تو ادا كنم اما همين قدر بدان كه در روز بعد از عاشورا رقيه و سكينه امام حسين (ع) چه رنجها و مصيبتها نديدند. يك لحظه بياد خرابه نشيني ها و سيلي خوردن رقيه امام حسين (ع) فكر كن ... دخترم تو هم بايد از آنها درس بگيري و صبر و استقامت پيشه كن و شكرگذار بدرگاه خدا باش كه پدرت در راه خدا و براي نصرت اسلام و مسلمين شهيد شده است.»

دخترانتان را مانند رقیه تربیت کنید

شهید «احسان آقایی» از رزمندگان تهرانی و شهید عملیات والفجر 8 در وصیت نامه اش آورده: «اي والدين محترم، دخترانتان را مانند رقيه كه آن طور براي پدرش در سن 3 سالگي نوحه كرد و شهيد شد، تربيت نماييد. هميشه فلسفه قيام عاشوراي حسيني را براي كودكانتان توضيح دهيد و براي آنها مصايب اهل بيت را تشريح كنيد و هميشه فرزندانتان را با حب به تربيت كنيد.»

گریه کن برای خرابه نشینی رقیه

شهید «علي محمد نادري ولاشجردي» هم در وصیت نامه اش خطاب به مادر نوشته است: «مادر عزيزم به خاطر من گريه نكن و دشمن را شاد نگردان. مي دانم كه مهر مادري مجال گريه نكردن را نمي‌دهد اما اگر خواستي گريه كني به خاطر صحراي كربلا به بي كسي امام حسين و طفل 6 ماهه آن حضرت گريه كن. به خرابه نشيني حضرت رقيه گريه كن مادرجان!

انتهای گزارش