خاطره از شهید "ناصر ترکان" به زبان پدر

وفاداری حتی زیر شکنجه

بعد از فرمان امام مبنی بر ترک پادگان ها شهید ترکان خود را به همراه 145 نفر از پادگان فراری داد. او را دستگیر و شکنجه کردند اما حتی در آن شرایط هم حاضر نشد انسانیتش را زیر پا بگذارد و دوستانش را لو نداد.

کد خبر: ۴۶۲۱۷۴

چهارشنبه - ۳۰ مرداد ۱۳۹۸ / 1398 30 May

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ؛ شهید ناصر ترکان یکم خرداد 1334، در شهرســتان تهران چشم به جهان گشود. پدرش حسین و مــادرش بتول نام داشــت. تا پایان دوره متوســطه در رشــته ریاضی درس خواند و دیپلم گرفت. کارمند جهاد ســازندگي بود. به عنوان جهادگر در جبهه حضور یافت. سوم شهریور 1358، در سردشت توسط گروه کومله اعدام و به شهادت رســید. مزار او در بهشت زهرای زادگاهش قرار دارد. برادرش مسعود نیز شهید شده است.

مادر شهید نقل می کند که:

ماه رمضان بود. کرج می نشستیم. سحر به خانه آمد. در مسجد تعلیمات نظامی می داد. بعد از افطاری دید غذای توی سفره زیاد آمده است. گفت چرا دو نوع خورش می خورید. مردم با ماست و نون غذا می خورند مادر. خیلی به فکر مردم بود و حتی روی اسراف حساسیت نشان می داد. شبانه روز در حال تعلیم بچه های بسیج و سپاه بود که برای اعزام به جبهه می رفتند.

به امر امام 145 نفر را همراه خود از پادگان قزوین بیرون آورد و فرار کردند؛ هرچند در پادگان جمشیدیه جمالزاده زندانی شد. او را شکنجه کردند تا اسامی همه افراد فراری که از دوستان و هم خدمتی های او بودند را لو بدهد اما تحمل کرد و در نهایت آزادش کردند. انسانی بسیار وفادار بود.

منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ