نگاهی به زندگی شهید "حسین ابراهیمی"

جلوی تقدیر را نمی شود گرفت

شهید ابراهیمی برای خدمت به مردم از طرف جهاد سازندگی در حال کمک بود که مورد اصابت گلوله قرار گرفت. او پس از بستری شدن در بیمارستان به درجه عالی شهادت می رسید و جمله " جلوی تقدیر را نمی شود گرفت" نقل قولی از این شهید بزرگوار به برادرش است.

کد خبر: ۴۶۱۹۶۷

يکشنبه - ۲۷ مرداد ۱۳۹۸ / 1398 27 May

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ؛ شهید حســين ابراهيمی، هجدهم خرداد 1336 ، در شهرستان سمنان چشم به جهان گشود. پدرش علیجان و مادرش شهربانو نام داشت. تا دوم متوسطه درس خواند. کارمند آتش نشاني بود. سال 1359 ازدواج کرد. به عنوان جهادگر در جبهه حضور یافت. بیست و ششم مرداد 1361 ، در پاسگاه زید عراق بر اثر اصابت گلوله شهید شد. مزار او در بهشت زهرای شهرستان تهران واقع است.

شهید حسین ابراهیمی بعد از گذراندن ایام کودکی به تحصیل روی آورد و تا کلاس دوم دبیرستان به تحصیل خود ادامه داد. در دوران تحصیل به دلیل روحیه ظلم ستیزی همیشه با زورگویان و قلدران مبارزه می کرد و از ضعفا دفاع می نمود و به دلیل فساد جامعه آن زمان، ترک تحصیل کرد.

شهید با تمام اقوام و فامیل بسیار خوش برخورد بود، بطوریکه حتی روی افراد بی تفاوت هم تاثیر می گذاشت. در سال 1357 دوره کارآموزی آتش نشانی را فرا گرفت و استخدام شد. در درگیری های اول انقلاب به صورت فعالانه شرکت جست.

بیشتر اوقات بیکاری کتاب های مذهبی و انتشاراتی قم را مطالعه می کرد. در تابستان سال 1357 به خاطر فعالیت های زیادی که داشت، از طرف گروهی در قم شناخته شد و توسط آنان مسلح گردید. در درگیری هفدهم شهریور و بیست و دوم بهمن شرکت داشت و از درب منزل اهالی برای مجروحین کمک جمع می کرد .

حسین قبل از شروع جنگ تحمیلی با برادران سپاه به مدت چند ماه به کردستان رفته بود و در سرکوبی دموکرات ها همکاری داشت. شهید اغلب به جوانان فامیل توصیه
می کرد که به جبهه بروند و اگر پدر و مادر با رفتن فرزند خود به جبهه ها مخالفت می کردند، با صحبت کردن با والدین آنها رضایت آنها را برای فرستادن فرزندشان به جبهه بدست می آورد.

شهید در دی ماه سال 1359، داوطلبانه به مدت دو ماه به جبهه های جنوب اعزام شد. سپس در اسفند ماه سال 1360 دوباره به جنوب اعزام شد و این بار یک ماه در جبهه حضور داشت. هنگام اطفا حریق انبار مهمات صورت وی دچار سوختگی سطحی شد.

در تیرماه سال 1361 از طرف جهاد سازندگی برای آبرسانی خط مقدم به جبهه اعزام شد و در حین آبرسانی به رزمندگان در یک کیلومتری پاسگاه زید به دست مزدوران عراقی مورد اصابت گلوله به ناحیه قلب قرار گرفت و زخمی شد . وی سپس در بیمارستان قائم مشهد بستری شد. اما همانطورکه در به برادرش گفته بود جلوی تقدیر را نمی شد گرفت و شهادت سرنوشت شیرین زندگی او بود.

منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ