در وصیت نامه شهید «جمشید کریمی راد» آمده است:

قربانی در راه خدا زیباست

شهید «جمشید کریمی راد» در وصیت نامه اش می نویسد؛ پدر عزيزم ابراهيم را كه می شناسی، همان ابراهيم بت شكن را كه با خواست خداوند متعال اقدام به قربانی فرزند برومندش نمود. من نیز قربانی در راه خدا می شوم.

کد خبر: ۴۶۱۴۶۸

شنبه - ۱۹ مرداد ۱۳۹۸ / 1398 19 May

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید جمشید کریمی راد، یادگار «محرمعلی» و «فاطمه» است که در هجدهم مرداد ماه 1342، در شهرستان ملارد به دنیا آمد ایشان تا دوره ابتدایی به تحصیل ادامه داد و به خاطر اینکه کمک خرج خانواده اش باشد از ادامه تحصیل باز ماند.

و سپس به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر در پانزدهم آبان ماه 1362، در پنجوین عراق بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید. مزار وی در زادگاهش واقع است.

متن وصیت نامه شهید؛

«و لا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون»

«كساني كه در راه خدا كشته مي شوند مرده مپنداريد بلكه آنان زنده اند و در نزد خدا روزي مي خورند».

سلام بر تو ای روح خدا و سلام بر شما عزيزان كه درس شهادت را در دانشگاه كربلا آموختيد و بی پروا همچون كبوترهای آزادی از دشت های خون و آتش با فرياد الله اكبر به سوی معشوق پر كشيديد و در نو بهار سبز شهادت بر بال های ابر نشسته و از اين ديار به كبريا شتافتيد.

قربانی در راه خدا

پدر عزيزم ابراهيم را كه می شناسی، همان ابراهيم بت شكن را كه با خواست خداوند متعال اقدام به قربانی فرزند برومندش نمود و خود كارد بر گلوی او گذارد و خود به من آموختی كه حسين (ع) چگونه جان خود را و فرزندانش را تسليم اسلام نمود و چگونه امامانمان با خون خود اسلام را آبياری كردند.

پيش سرور شهيدان می روم

و حال شد پدر عزيزم فرزندت را قربانی اسلام كردی و به سهم خود ثمره عمرت را به اسلام بخشيدی، شايد قطره خون ناقابلش در راه حق ريخته باشد، صبر را از علی بياموز و از رهبرمان خمينی بياموز كه در مرگ فرزند عالمش در مرگ اميدش و اميد اسلام چه گفت و چه كرد و از حسين (ع) بياموز و از قرآن بياموز، می روم پيش حسين (ع) پيش سرور شهيدان.

خبر شهادت را پذیرا باشید

و شما مادر عزيز اميد دارم كه اگر سعادت شهادت نصيبم شد، با شنيدن چنين خبری افتخار ورزيد به اين كه يكی از فرزندان خود را در راه خدا داديد، مادرهايی مثل زينب باشيد هيچ وقت من زحمات شما را فراموش نخواهم كرد.

و از روی شما خجل هستم كه نتوانستم آن دِين فرزندی را بر شما عطا كنم. بنابراين اميد دارم كه به جای آنكه بر من گريه و عزاداری كنيد از خداوند غفور و رحيم طلب آمرزش و عفو برای خطاها و غفلت های گذشته بنماييد و نماز شكر به جاي آوريد.

با آگاهی تمام اين راه را انتخاب کرده ام

و خواهران و برادران عزيز گرامی افتخار كنيد كه چنان برادری را در راه اسلام داديد، مبادا ناراحت باشيد، چون من خود با آگاهی تمام اين راه را انتخاب نمودم و باز هم به خدا اگر هزار جان هم داشتم فدای اين اسلام عزيز و انقلاب اسلامي می كردم. از خانواده و همگی آشنايان می خواهم كه اگر جنازه من برنگشت ناله و زاری نكنيد و مرا ناكام نخوانيد زيرا چه كامی بهتر از شهادت در راه خدا است كه فقط نصيب بندگان خالص و پاک می شود.

خواهرانم، زينب وار حامل پيام خون شهيد خود باشيد

و شما زينب وار حامل پيام خون شهيد خود باشيد و مصمم تر از پيش در راه هدف اصلی و اعتلای كلمه حق گام ها را استوار تر سازيد و به ملت قهرمان و شهيد پرور ايران توصيه دارم كه اين پير روشن ضمير را همواره دنباله رو راهش باشند زيرا راه وی راه حسين و راه حسين (ع) راه الله است.

توصیه آخر

و توصيه ای به برادران بسيج و انجمن اسلامی دارم اين كه وقت خود را هدرندهند و در آخر وصيت نامه به برادران و آشنايان اين است كه اگر جنازه ام برگشت مرا در كنار مزار شهدای محل دفن كنيد. والسلام علی من التبع الهدی.

خدايا خدايا رزمندگان اسلام نصرت عطا بفرما. آمين/ خدايا، خدايا تا انقلاب مهدی حتی كنار مهدی خمينی را نگهدار آمين.

جمشيد كريمی راد/ سی ام شهریور 1362
منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران