وصيتنامه شهید "قربان بهرامی"

سر قولت بمان

وصیت نامه دل نشین شهید بهرامی که دو روز قبل از شهادتشان نوشته شده، خطاب به همسرشان است که در قسمتی از آن آمده: ده سال پيش ما عقد كرديم، با هم قول داده‌ بوديم هر كه زودتر از دنيا رفت، مثل پدر و مادر براي بچه‌هايمان باشيم؛ انشاءالله قولت يادت نرود.

کد خبر: ۴۶۱۴۱۳

جمعه - ۱۸ مرداد ۱۳۹۸ / 1398 18 May

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ؛ شهید قربــان بهرامــی، دوم فروردین 1336 ، در شهرســتان ملایر چشم به جهان گشود. پدرش شیرمحمد و مادرش شوکت نام داشت. در حد خواندن و نوشتن سواد آموخت. جوشکار بود. ازدواج کرد و صاحب دو پسر و یک دختر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافــت. هجدهم مرداد 1362 ، در مهران توســط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. مزار او در بهشت زهرای شهرستان تهران واقع است.

متن وصیت نامه:

اللهم اياك نعبد و اياك نستعين

با عرض سلام بر امام زمان و نايب برحقش امام خميني؛

وصيت مي كنم كه وكيل من همسرم، بتول آجرلو است و همسرم تمام اختيارات اموالم را دارد. به همسرم وصيت مي كنم كه آن مقدار پولي كه از پدرت طلب دارم، خرج كفن و دفنم و تمام ختم هايي كه برايم مي گيريد، بكنيد. آن دفترچه بانكي كه دارم، بگيريد. دو عدد موتور سيار دارم؛ آنها را به همراه يك سنگ آهنگري که دارم، دستگاه لوله كش، يك موتور سيكلت هندا 125 و دو عدد لوازم آهنگري هوا و استيلن بفروش و سهم مرا از خانه شريكي من و برادرم بگير. تمام اين پول ها را گرفته و يك خانه خريده و بچه‌هايم را بزرگ كن. کسی هم هيچ حقي ندارد كه دخالت كند.

موقع جبهه آمدنم شما ناراحت بوديد. اگر خدا در اين راه ثوابي به من دهد، نصف اين ثواب مال شما، همسرم، است. انشاءالله اگر خوبي يا بدي ديديد، مرا حلال كنيد.

ده سال پيش ما عقد كرديم، با هم قول داده‌ بوديم هر كه زودتر از دنيا رفت، مثل پدر و مادر براي بچه‌هايمان باشيم؛ انشاءالله قولت يادت نرود.

مادر عزيزم، اميدوارم كه مرا حلال كنيد. برادر عزيزم، اميدوارم كه مرا حلال كنيد و همچنین زن برادرم هم مرا ببخشد.

والسلام علي من اتبع الهدي شانزدهم مرداد 1362

منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ