مروری کوتاه بر زندگینامه شهید ستار شاه ولی کوه شوری

خیلی دلم می خواهد به جبهه ها برگردم

کد خبر: ۴۶۱۲۶۲

سه‌شنبه - ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ / 1398 15 May

به گزارش نوید شاهد خوزستان،  ستار شاه ولی کوه شوری در دهم اردیبهشت سال  1346 در روستای کهشور در خانواده ای مذهبی و پرتلاش بدنیا آمد نام مادرش هما و نام پدرش تیمور بود ،خانواده ستار او را به شایستگی تربیت کردند،و در سن 7سالگی در دبستان کهشور ثبت نام شد. پس از آنکه این دوران را با موفقیت سپری کرد در مدرسه راهنمایی ثبت نام شد ولی همزمان با شروع سال دوم راهنمایی زمزمه های مبارزه با رژیم ستم شاهی و تظاهرات و پخش اعلامیه علیه رژیم به نهایت خود رسیده بود .شهید ستار  نیز همچون تمام مردم این مرزو بوم از هیچ تلاشی کوتاهی نمی کرد و در تمام این فعالیت ها شرکت مستمر داشت . کمی بعد ازشنیدن زمزمه های جنگ با رژیم بعث عراق و پس از فتوای حضرت امام خمینی (ره) برای بسیج کل مردم جهت رفتن به جبهه های حق علیه باطل ایشان نیز اقدام نمودند اما با مخالفت پدرش مواجه شد و گفت اینجا و آنجا ندارد تو همینجا می توانی بسیار مفید باشی ولی ستار بیتاب و بی قرار بود ،یک روز به خانه آمد و سرآسیمه گفت پدر من دیگر تاب ماندن ندارم و می خواهم به جبهه بروم خواهش می کنم  اجازه بده که بروم و پدر که عشق رفتن را در چشمان او دید خودش ایشان را تا پایگاه بسیج بدرقه کردند.پس از سه ماه به خانه بازگشت و به درخواست خانواده که می خواستند او را ماندگار کنند در سال 1362 به خواستگاری یکی از دختران فامیل رفتند و ایشان ازدواج کردند پس از ازدواج از طرف سپاه پاسداران به خدمت سربازی اعزام شد که در طول 13ماه انجام وظیفه خود در مناطق مختلف کشور از جمله کردستان و خوزستان و ... خدمت کرد و ایشان در عملیات والفجر 8،فاو شرکت کرد .بعد از پایان خدمت سربازی به خانه بازگشت و برای تامین خانواده به شغل آزاد مشغول شد او یک دختر و یک پسر داشت،یک سال به شغل خویش پرداخت ولی همچنان دلش در جبهه ها می تپید و همیشه به دوستان و آشنایان می گفت که خیلی دلم می خواهد به جبهه ها برگردم این درست نیست که جنگ هنوز تمام نشده و من اینجا به زندگی و آرامش خود ادامه بدهم و نباید امام و انقلاب را که با خون هزاران شهید پیروز شده است اینگونه تنها بگذارم و سرانجام با همین طرز تفکر با گامهایی استوار کار و زندگی را رها کرد و به سپاه رفت و به  عضویت افتخاری  این مکان مقدس درآمد مدتی در پادگان شهید حبیب اللهی در اهواز بود و بعد به منطقه جنگی در شلمچه عازم شد و نهایتا در تاریخ 1366/05/27 بر اثر اصابت ترکش به سر و پهلو به شهادت رسید مزار او واقع  در روضه الزهرای زادگاهش است.