وصیت نامه شهید «علی رضا علی محمدی»

من عاشق شهادتم

شهید «علی رضا علی محمدی» در وصیت نامه اش می نگارد؛من عاشق شهادتم و به خاطر آن در پوست خود نمی گنجم. پس از شما می خواهم اگر توفیق آن نصیب من شد برای شهادتم هرگز اشک نریزید و فکر و روحتان را به کربلای حسین (ع) پرواز دهید.

کد خبر: ۴۶۱۲۵۶

سه‌شنبه - ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ / 1398 15 May

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران، شهید علی رضا علی محمدی، یادگار قاسم و فاطمه است که در پانزدهم مرداد ماه 1345در شهر نوبهار چناران متولد شد. ایشان تا مقطع اول راهنمایی تحصیل کرد و مشغول کار شد که در بیست و پنجم دی ماه 1363 ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک پسر شد. یکی از نیروهای جان بر کف ارتش مقتدر جمهوری اسلامی ایران در جبهه‌ها حضور یافت.

این شهید گرانقدر در هشتم دی ماه 1367بر اثر درگیری با دشمن در منطقه عملیاتی فکه توسط دشمن بعثی به شهادت رسید. مزار این شهید در بهشت رضا (خراسان رضوی) واقع می باشد.

متن وصیت نامه شهید گرانقدر علیرضا علی محمدی

بسمه تعالی

«و لا تقولو لمن یقتل فی سبیل الله امواتا بل احیاء ولاکن لا تشعرون»

با سلام و درود به امام زمان ( عج ) و نایب برحقش خمینی بت شکن و تمام شهدای اسلام بخصوص لشگریان با شهامت حزب ا...و سلام بر خانواده خود و مادر دل شکسته ام و شکر خداوند از این که توفیق شرکت در جنگ حق علیه باطل را به من داد و مرا از انصار دین خدا و پیروان جان برکف روح ا...قرار داد

پدر و مادر گرامی و همسر عزیزم در راهی قدم می نهم که هر چند شرافتمندانه و غرور آفرین است اما تنهایی شما برایم بسیار سخت و درد آور است اما چه کنم که پای شرافت و حیثیت اسلام و همه خلقهای دربند مطرح است پس مرگ را کوچکتر از آن می دانم که از آن بگریزم.

چند سخن با خانواده گرامیم:

من عاشق شهادتم و به خاطر آن در پوست خود نمی گنجم. پس از شما می خواهم اگر توفیق آن نصیب من شد برای شهادتم هرگز اشک نریزید و فکر و روحتان را به کربلای حسین (ع) پرواز دهید. به نمازهایتان اهمیت داده و آن را در اول وقت بخوانید.

و از شهادت من ناراحت نباشید و در همه کارها بر خدا توکل کنید و شما مادر و خواهرم زینب گونه رهرو راه ما باشید و فرزندم را در خط اسلام تربیت کنید و اسلحه مرا که بر زمین افتاده است. برای دفاع از اسلام و مرزهای آن بردارید و حفظش کنید و حجابهایتان را حفظ کنید.

خدایا مرا دریاب و یاری کن تا شایستگی آن را داشته باشم که از دوستداران امام حسین (ع) و فرزند خلف او خمینی کبیر (ره) باشم. و در آخر از همه دوستان و آشنایان حلالیت می طلبم.
منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران