شهید رحمان راحلی مقدم

شهیدی که خالصانه به شهادت رسید

شهید رحمان راحلی مقدم فرمانده گروهان لشکر شش قدس پس از 9 ماه حضور در مقابله با مزدوران استکباری در تاریخ هفت خرداد 1366 با اصابت ترکش‌های بی‌امان دشمن به سر و سینه در جزیره مجنون آسمانی شد و به وصال حضرت دوست نائل آمد.

کد خبر: ۴۶۱۱۷۳

دوشنبه - ۱۴ مرداد ۱۳۹۸ / 1398 14 May

به گزارش نویدشاهدگیلان، در دی ماه 1337 در دل یکی از شبهای سرد زمستان در روستای اسالم از توابع شهرستان تالش ٬زمینی شد و رحمان نام گرفت. پدر ٬کشاورز بود و مادر ٬علاوه بر خانه داری و تربیت فرزندان ٬در سخت ترین شرایط در کارکشاورزی پا به پای همسر به تلاش و کوشش مشغول بود.

رحمان در دوران خردسالی ٬صبح ها با صدای تکبیر پدر مهربان و متدینش چشم بر جان هستی گشود و از همان دوران٬زمزمه ی یا رب یا رب را از او آموخت.

به دلیل مشکلات اقتصادی در خانواده و نبود مدرسه تا کلاس ششم ابتدایی به تحصیل پرداخت و پس از آن در کنار خانواده به کار کشاورزی مشغول گردید .با شروع زمزمه های انقلاب در جای جای ایران ،روستای اسالم نیز هم نوا با دیگر مردم ستمدیده در پیروی از فرمان سیدروح الله خمینی به پا خاست و در این ایام رحمان نیز با اشتیاقی وصف ناپذیر وارد عرصه ی سیاسی و انقلابی کشور شد . او که طعم تلخ بی عدالتی را چشیده بود با تمام توان در تظاهرات و راهپیمایی ها فریاد  « مرگ بر شاه  »و توپ تانک مسلسل دیگر اثر ندارد را سر می داد.

شهیدرحمان راحلی مقدم در راه انقلاب تلاشهای فراوان نمود و با آن که از سواد علمی چندانی بهره مند نبود اما با درکی عمیق و دلبستگی زیاد به اسلام و انقلاب در آگاه نمودن مردم کوشید. پس از پیروزی انقلاب اسلامی وی آن گاه که فرمان حضرت امام خمینی ره را در خصوص تشکیل بسیج و انجمن اسلامی شنید ٬در نهایت وفاداری به ایشان به عضویت این تشکل ها در آمد و در روستا ها به آبادانی فکر و فرهنگ جوانان و نوجوانان پرداخت.

وی در مکان های فرهنگی و مذهبی دیگران را به آموزش قرآن تو صیه و سفارش می نمود و خود از عاملین به قرآن کریم بود. رحمت و رافت او در رویارویی با خلق خدا به گونه ای بود که از کوچک و بزرگ از رحمانیت او سخن به بیان می آوردند. در نگاه او آزاری یافت نمی شد و او لیاقت این را داشت که رحمان خوانده شود.

با تشکیل سپاه پاسداران با عشق به لباس سبز پاسداری و گرویدن به یاران حضرت ابا عبادالله الحسین ( علیه السلام ) به عضویت سپاه تالش در آمد و در این ایام ٬با شروع فتنه های منافقین به دفاع از آرمانهای انقلاب به پا خاست . با شروع جنگ تحمیلی رحمان حضور در جبهه ها  را به خوبی دریافته بود ااما هر بار با مخالفت مسئولین مواجه می شد و ناچار در پشت جبهه ها در خنثی سازی افکار دشمنان و یاری رساندن به رزمندگان اسلام ٬گام بر می داشت.

شهید راحلی مقدم بسیارخوش بیان بود و آراسته سخن می گفت . وی فردی با فضیلت و با تقوا بود و در مراوداتش سعی می نمود با کسانی رفت و آمدنماید که بر معرفت و شعور انسانی اش بیافزایند . نحوه ی رفتار و کردارش بسیار متین صبور و متواضعانه بود . در ادا کردن سلام به سن و سال توجه نداشت و آن را یک فریضه ی واجب تلقی می کرد . دل او خانه ی مهر و محبت الهی بود و تمام سعی و تلاش او بر این بود که دستورات خداوند متعال را عملی سازد ولی یکی از پیروان راستین  حضرت امام خمینی ( ره ) بود و به انقلاب عشق می ورزید . او دنیا را با چشم دل نگاه می کرد و با زیبا زیستن و اخلاص در کردار ٬توانسته بود قله های بلند خداشناسی و انسانیت را فتح کند . رحمان با وجود این که متاهل بود و می بایست نقش پدری را ایفا نماید ااما تاب ماندن او به سان دیگر رزمندگان  در پشت خط  در تاریخ 24 شهریور 1365 به سر  آمد  و او به  عنوان  یکی  از یاران  حضرت ابا عبدالله الحسین ( علیه السلام ) در پاسخ به ندای  هل من ناصر ینصرنی خمینی کبیر وارد میدان های نبرد حق علیه باطل شد . او بر اساس شایستگی هایی که لایقش بود ٬به عنوان فرمانده گروهان لشکر 6 قدس برگزیده و در سازماند هی  و هماهنگی نیروها به فعالیت پرداخت.

ایثار و جانبازی اش یاد آور این مصراع از شعر است که : « که به صد دفتر نشاید گفت وصف الحال مشتاقی » و سر انجام او پس از نه ماه حضور در مقابله با مزدوران استکباری در تاریخ 7 خرداد 1366 با اصابت ترکش های بی امان دشمن به سر و سینه در جزیره ی مجنون آسمانی شد پیکر پاک و مطهرش پس از تشییع با شکوه در زادگاهش گلزار مطهر شهداء  شهرستان تالش آرام گرفت.

گفتی است که خانواده شهید معظم دو شهید تقدیم به انقلاب اسلامی ایران نموده که (محمد راحلی مقدم) شهید جاوید الاثر میباشد.