زندگینامه شهید "ناصر احمدی"

سنگر ساز بی سنگر

شهید احمدی از طرف جهاد، به شهر مقدس قم رفت تا دوره های تکیلی را بگذراند. سپس مجددا به عنوان سنگرساز بی سنگر به منطقه اعزام گردید.

کد خبر: ۴۶۰۸۵۰

جمعه - ۱۱ مرداد ۱۳۹۸ / 1398 11 May

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ؛ شهید ناصر احمدی، یازدهم مرداد 1341 در شهرستان تهران چشم به جهان گشود. پدرش حمدالله و مادرش خدیجه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. کارگر بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. دهم مرداد 1365 ، با ســمت سنگرســاز در مهران توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهرستان اردبیل واقع است.

با قیام ملت ایران در سال 1357، شهید ناصر احمدی با مبارزات خود وارد صحنه شد. او در آن زمان فقط شانزده سال داشت. بالاخره مبارزه ملت مسلمان ایران به نتیجه رسید و در بیست و دوم بهمن سال 1357، انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی به پیروزی رسید. بعد از پیروزی، مثل همه جوان های مملکت به پاسداری از انقلاب پرداخت. پس ازمدتی در کمیته انقلاب اسلامی فعالیت خودش را آغاز نمود. چندی نگذشت که نهادی انقلابی از درون کمیته ها به نام سپاه پاسداران شکل گرفت. شهید ناصر طی مراحلی به طور موقت وارد سپاه شد.

چرا از سپاه به جهاد رفت

در همین اوضاع و احوال یعنی در سال 1359، رژیم بعثی عراق تجاوز سراسری خود را به میهن اسلامی و نو بنیاد شروع کرد. شهید ناصر از طریق سپاه به منطقه کردستان اعزام شد. مدت شش ماه درکردستان با صدامیان تجاوزگر و عوامل استکبار جهانی، به همراه دیگر رزمندگان به جنگ پرداخت. شهید ناصر احمدی دوبار از ناحیه قلب مورد عمل جراحی قرار گرفته بود، به خاطر ناراحتی قلبی، مجبور شد به تهران برگردد. دوبار در بیمارستان بستری شد و به همین خاطر از سپاه استعفا داد. ولی همین که از بیمارستان مرخص شد، به عنوان جهادگر در جهاد سازندگی فعالیت خودش را آغاز کرد و از طریق جهاد سازندگی به منطقه اعزام شد.

آخرین بار وصیت نامه اش را هم آورده بود

مدت نه ماه از فعالیت او در جهاد نگذشته بود، که از طرف جهاد مدت سه ماه به شهر مقدس قم رفت تا دوره تکیلی ماشین های لودر و دستگاه های راه سازی را بگذراند. مجددا به عنوان سنگرساز بی سنگر به منطقه اعزام گردید. شهید ناصر احمدی چندین بار به جبهه رفته و برگشته بود، ولی بار آخر که از شهر مقدس قم به تهران بازگشت، وصیت نامه خود را نیز آورده بود. می گفت این بار می روم ولی باز نمی گردم.وی  سرانجام در دهم مرداد 1365، به دست صدامیان کافر، به درجه رفیع شهادت نائل آمد و به لقاء الله پیوست.

منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ