خاطره ای از شهید هسته ای داریوش رضایی نژاد -2

تشخیص خرابکاری های صنعتی

ایشان در بخش ساخت منبع تغذیه لامپ های ماکروویوی و در بخش توسعه شتاب دهنده ها به ما در کار دانشگاهی که انجام می دادیم کمک کرد. وقتی من آمدم انرژی اتمی، همکاری ایشان با انرژی اتمی به دلیل ارتباطی بود که با من داشت. آخرین کاری که مشغول آن بود در تشخیص خرابکاری های صنعتی بود.

کد خبر: ۴۶۰۷۳۷

يکشنبه - ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ / 1398 20 May

نویدشاهد: ایشان در بخش ساخت منبع تغذیه لامپ های ماکروویوی و در بخش توسعه شتاب دهنده ها به ما در کار دانشگاهی که انجام می دادیم کمک کرد. وقتی من آمدم انرژی اتمی، همکاری ایشان با انرژی اتمی به دلیل ارتباطی بود که با من داشت. آخرین کاری که مشغول آن بود در تشخیص خرابکاری های صنعتی بود.

این خراب کاری در فروش برخی اجناس به ما بروز کرده بود. ایشان در تشخیص خرابکاری های صنعتی در بخش های برقی و الکترونیک به ما کمک می کرد. از موقعی که من آمدم انرژی اتمی، چون توانایی های آقای رضایی نژاد را می شناختم، به خصوص وقتی که کشور با آن خرابکاری صنعتی در بخش برق والکترونیک مواجه شد، ایشان را خبر کردیم که بیاید. یک سری مدارک را نشان  او دادم که بررسی کند و تشخیص بدهد که اشکال کار کجاست. هفته قبل از شهادتش یکی از مواردی که به ایشان ارجاع شد همین بود.

ایشان عضو انرژی اتمی نبود ولی با ما کار می کرد. همه ما این جوری هستیم. این طور نیست که یک جا کار کنیم. اگر جای دیگری غیر از کارسازمانی که داریم، به توان علمی ما نیاز داشته باشد قطعا می رویم.علت همکاری آقای رضایی نژاد به صنعت هسته ای کشور هم همین بود.

راوی: دکتر فریدون عباسی، رئیس سازمان انرژی اتمی
منبع: کتاب شعله های خیس لبخند (پژواکی از شخصیت شهید مهندس داریوش رضایی نژاد)،نشر تهران دانشگاه تهران موسسه انتشارات