مروری بر زندگی نامه شهيد يار احمد جوكار،

شهداء حق بزرگى برگردن ما دارند

شهيد يار احمد جوكار 16 ساله بود که به جبهه اعزام شد او در قسمتی از وصیت نامه خود می نویسد: شهداء حق بزرگى برگردن ما دارند و ادامه نبرد در جبهه خون بهاى عزيزان از دست داده مان مى باشد

کد خبر: ۴۶۰۷۰۰

چهارشنبه - ۰۹ مرداد ۱۳۹۸ / 1398 09 May

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد يار احمد جوكار در یکم فروردین ماه 1344 در خانواده اي مذهبي در جروق کازرون ديده به جهان گشود. دوران طفوليت را در دامان پاك مادر سپري کرد و در همین روزها بود که پدر را از دست داد.

7 ساله بود که راهی مدرسه شد و تحصيلات ابتدايي را با کمک برادر سپری کرد و در سال 1358 براي ادامه تحصيل راهي كازرون گرديد.

اعزام به جبهه
با آغاز جنگ تحميلي و تشكيل بسيج مردمي «یار احمد» عضو شد و در 16 سالگی احساس نمود كه جبهه به او نياز دارد و چون مرز و بوم و كيان اسلام و مسلمين در معرض خطر بود ماندن در شهرهاي پشت جبهه صلاح نديد و در تاريخ 4آذر 1361 براي طي آموزش نظامي در پادگان شهيد دستغيب كازرون ثبت نام نمودند و پس از سپري كردن دوره آموزش نظامي در تاريخ 30 دی ماه 1361 براي اولين بار به جبهه هاي جنوب اعزام شد و در تيپ فاطمه الزهرا سلام الله عليها در منطقه دهلران و فكه به خدمت مشغول شد .

شهداء حق بزرگى برگردن ما دارند

او در وصیت نامه خود می نویسد:
پيامم به برادران جوان و رزمنده اين است كه جبهه ها را رها نكنند. شهداء حق بزرگى برگردن ما دارند و ادامه نبرد در جبهه خون بهاى عزيزان از دست داده مان مى باشد برادران عزيز: جبهه ها را مستضعفان اداره مى كنند. شما هم كه از قشر مستضعف هستيد به يارى جبهه ها بشتابيد.

در تاريخ 7 شهریور ماه 1362 براي دومين بار به منطقه عملياتي والفجر سه در كردستان اعزام شد و پس از آن در منطقه عملياتي والفجر چهار نیز شرکت کرد و بعد از چهار ماه رزم بي امان به خانه بازگشت. سپس براي شركت در نبردهاي طرح لبيك فتح سه شركت كرد. در تاريخ 19فروردین 1363 براي سومين بار پا به عرصه كارزار در منطقه دشت عباس و كوشك گذاشت و بعد دو ماه پيكار به كازرون بازگشت . یار احمد در سال 1364 پس از سه ماه نبرد در دوم دی ماه همان سال به عنوان پاسدار وظيفه به لشكر فجر پيوست و در گردان زينب سلام الله عليها به فرماندهي شهيد باقر سليماني در اروند مشغول نبرد با متجاوزين بعثي گرديد .

شهادت فرمانده و مجروحیت احمد
يار احمد بعد از يك هفته رزم در منطقه عملياتي به اهواز برگشت و چون لحظه شهادت فرمانده شهيد باقر سليماني را دیده بود بود همراه پيكر پاك باقر به كازرون بازگگشت و در تشييع جنازه او در خشت شركت كرد . پس از تشييع جنازه شهيد سليماني دوباره عازم مناطق جنگي گرديد. در تاريخ 8 اسفند ماه 1364 هواپيماهاي متجاوز عراقي منطقه عملياتي فاو را بمباران كردند كه او نيز مجروح شد و مدتي در بيمارستان فاطمه زهرا در اهواز بستري شد .

شهادت
يار احمد براي ادامه نبرد وارد چوبده گرديد و مدتي در اين خطه و شهرك قصر كنار اروند رود به عمليات پدافندي خود ادامه داد و سرانجام در شب 8 مرداد ماه 1365 بعد از فداكاري و ايثار پس از مين گذاري كردن جلو دشمن در منطقه جزيره جنوبي مجنون آن گونه كه خود مي خواست بدست بدترين افراد دشمنان اسلام هدف رگبار قرار گرفت و بسوي معبود شتافت .

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس