زندگي نامه شهيد كاوه نبيري فرمانده تيپ2لشگر 17 علی‌ابن‌ابيطالب

شهید كاوه نبيري در عملیات کربلای 5 در منطقه شلمچه به شهادت نایل گردید.

کد خبر: ۴۶۰۱۴۶

سه‌شنبه - ۰۵ شهريور ۱۳۹۸ / 1398 05 June

نویدشاهد: كاوه نبيري سال 1341 در تهران متولد شد. تحصيلات خود را با كمال موفقيت تا هنگام پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي در اراك ادامه داد. در مبارزات و تظاهرات مردم سلحشور ايران عليه رژيم ساواك ستمشاهي، شركت موثر داشت. بعد از پيروزي انقلاب اسلامي، با لباس مقدس پاسداري را زينت بخش قامت استوار خود نمود و با آغاز هجوم تجاوز رژيم عراق به خاك ميهن اسلامي ، قدم در عرصه دفاع از حريم اسلام گذاشت.
در سركوبي غائله كردستان كه بدست ايادي استكبار جهاني، جهت  مقابله با انقلاب اسلامي و تجزيه كردستان بوجود آمده بود، بارها شركت فعال داشت، و خاطره رشادتهاي بي نظير وي در ستون بانه – سردشت شهرهاي مهاباد – مريوان – پاوه – سردشت و گيلان غرب همچنان به يادگار باقي مانده است.

در عمليتهاي پيروزمند «فتح المبين» و «بيت المقدس» در سمت فرمانده گروهان، نقش بسيار موثري ايفا نمود.
در عمليات «ولفجر مقدماتي» در واحد طرح و عمليات لشگر و پس از آن در سمت فرماندهي گردان علي ابن ابيطالب (ع) در كنار نيروهاي عاشق بسيجي فعاليتي چشمگير داشت.

در عملياتهاي «بدر» ،«ولفجر8 » ، «كربلاي 4و5 » بعنوان جانشين عمليات لشگر 17 علي ابن ابيطالب (ع) در سمت فرمانده تيپ 2 لشگر، نقش بسزائي در به ثمر رساندن فتوحات و پيروزيهاي رزمندگان اسلام در جبهه هاي جنوب داشت .
برادران مخلص بسيج در تمام صحنه هاي جنگ ، آموزش، شهر و بيمارستان  همانند شمعي گرداگرد وجود باصفايش حلقه مي زند. وي ضمن تسلط به مكالمه زبان عربي، مدت زمان را در بعلبك در كنار برادران رزمنده فلسطيني گذراند .

روح بي قرار وي در قالب مرزهاي جغرافيايي ايران آرام نداشت، ايشان طي مدت اقامت و حضور در اردوگاههاي رزمندگان فلسطيني در امر آموزش و توجيه و انتقال تجارب به رزمندگان مسلمان فعاليت مي نمود.

شهيد كاوه مساله اصلي زندگي خود را جنگ قرار داده بود. شهيد كاوه در كليه عملياتهاي سرنوشت ساز لشگر اسلام در سمت فرماندهي گردان و تيپ، حضور تعيين كننده داشت و در طول مدت جنگ بارها مجروح شد. در عمليات پيروزمند «والفجر8» بعد از گذشت چندين روز از عمليات، بسختي مجروح گرديد، كه اين امر باعث شد مدت زماني را بر روي تخت بيمارستان بستري شود ، ولي تقدير الهي اين بود كه باز به جهاد مخلصانه خود ادامه دهد.

با شروع عمليات «كربلاي 1» با اتفاق برادران همرزم خود، در حالي كه هنوز كاملاً بهبود نيافته بود، بادر دست داشتن عصا به منطقه بازگشت و حضور وي در منطقه مهران با وجود مجرحيت، باعث افزايش روحيه برادران بسيجي و همرزمان ايشان گرديد. براستي آنان كه كاوه را شناختند، شناخت آنها بر لحظات مرگ و زندگي،كامل شد.

در عمليات «كربلاي 4 » باشكستن خط دشمن نقش موثري را در هدايت نيروهاي به عهده داشت ، تا اينكه در عمليات «كربلاي 5 » پس از پيروزي رزمندگان اسلام و فتح مناطق اشغالي در دست دشمن، در حالي كه هنوز خستگي ناشي از تب و تاب عمليات چند روزه از تن وي خارج نشده بود، در منطقه شلمچه به آرزوي ديرينه خود كه همان فوز عظيم شهادت بود، نائل گرديد و در جوار رحمت حق و ديگر عزيزان شهيد و در پيشگاه سرور و سالار شهيدان ، استاد بزرگ شهادت و جانبازي منزل گزيد.