وصیت‌نامه

حسن احمدی: بیایید دِینِ خود را به اسلام و رهبر انقلاب ادا کنیم

زمانی که دین مبین اسلام مورد هجوم کفر، شرک و نفاق قرار گرفت، همچون سربازی کوچک، دِینِ خود را به اسلام و رهبر انقلاب ادا نماییم.

کد خبر: ۴۵۹۹۷۴

يکشنبه - ۳۰ تير ۱۳۹۸ / 1398 30 April

وصیت‌نامه شهید حسن احمدی

شهید حسن احمدی: حمد و سپاس خداوند را که بر ما منت نهاد و در زمانی به ما نعمت حیات بخشید که خورشید فروزان اسلام پس از چهارده قرن دوباره طلوع کرده و بر دنیای تاریک و غرق فساد پرتو افکنده و می‌رود تا هر چه تاریکی و ظلمت است را نابود گرداند.

شکر خدایی را که ما را در عصری قرار داده که فرزندی برومند از نسل خاتم پیمبران(ص) و ادامه دهنده‌ی خط سرخ ابا عبدالله الحسین(ع) و نایب بر حق حضرت ولی عصر(عج) رهبری کشتی نجات اسلام را در دست دارد و همچون حضرت نوح(ع) این کشتی را در طوفان های هولناک و در دریای پُرتلاطم این جهان پُر از فساد، به طرف ساحل نجات هدایت می‌کند.

حمد بیشمار خدایی را که ما را در کشوری قرار داده که امتی یکپارچه و دلاور دارد که بنا بر گفته‌ی رهبرمان، مثل این ملت در تاریخ وجود ندارد.

شکر خدایی را که در زمانی که دین مبین اسلام مورد هجوم کفر و شرک و نفاق قرار گرفته، توفیق این را به ما ارزانی داشت و ما را مفتخر گردانید که به جبهه‌های نبرد نور علیه ظلمت مشرف گردیده و همچون سربازی کوچک، دِینِ خود را به اسلام و رهبر انقلاب ادا نماییم.

و اما از پدر و مادر عزیز و گرامیم - که رنج و زحمت تربیت مرا بدون منتی تحمل کرده و از اول بچگی‌ام عشق به خدا و اسلام و ائمه معصومین(ع) را با پوست و گوشت و استخوانم پیوند دادند- حلالیت می‌طلبم و التماس دعا دارم.

از همسر ارجمندم که در غم و شادی‌ها شریک زندگیم بوده و حق زیادی بر گردن من دارد، نیز حلالیت می‌طلبم و وصیت می‌نمایم که اگر – انشاء‌الله- توفیق شهادت نصیبم گردید، ادامه دهنده‌ی راه شهدا باشد و همچون حضرت زینب(س) پیام شهدا را به گوش آیندگان برساند و در تربیت فرزندانمان کوشا بوده و آنها را آن چنان تربیت نماید که الگو و سرمشقشان حضرت فاطمه زهرا(س) باشد.

پدر و مادر و همسر گرامی ام و فرزندان عزیز! فقط گوش به فرمان امام بزرگوار باشید که تنها راه نجات این است.۱ (۱۰۲۱۲۴۴) حسن احمدی ۴/۴/۶۳

گفتنی است: شهید حسن احمدی، سی‌ام تیر ۱۳۳۸، در روستای آبخوره از توابع شهر بویین‌زهرا به دنیا آمد، پدرش احمدعلی، کارگر بود و مادرش راضیه نام داشت، در نهضت سوادآموزی درس خواند، پاسدار و کارگر کارخانه بود، ازدواج کرد و صاحب سه دختر شد.

این شهید بزرگوار پانزدهم فروردین ۱۳۶۳، با سمت فرمانده گروهان در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به کتف، شهید شد و مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین