زندگینامه وخاطراتی از پیشمرگ مسلمان کرد شهید حبیب الله رنج

پیشمرگ کرد مسلمان برای رهایی از ظلم و ستم با دل و جان جنگید

پس از پاکسازی سنندج از ضدانقلاب، پیشمرگ مسلمان شد و با دل و جان با کفر جنگید. قبل از شهادت، خوابی دیده بود و آن را شهادت خودش تعبیر کرد...

کد خبر: ۴۵۹۹۶۵

يکشنبه - ۳۰ تير ۱۳۹۸ / 1398 30 April

نوید شاهد کردستان:

شهید معظم حبیب الله رنجبر

فرزند: احمد

ولادت: ۱ ̷ ۱ ̷ ۱۳۱۲

محل ولادت: روستای نیر سنندج

شغل: پیشمرگ مسلمان کرد

تاریخ شهادت: ۳۰ ̷ ۴ ̷ ۱۳۶۲

محل شهادت: سنندج

نحوۀ شهادت: درگیری با ضدانقلاب و اصابت گلوله

محل دفن: گلزار شهدای سنندج

حبیب الله فرزند احمد و بنفشه، در روستای نیر سنندج چشم به جهان گشود. نبود امکانت تحصیلی و فقر مالی درآن دوره موجب شد نتواند بیشتر از حد خواندن و نوشتن درس بخواند. بنابراین از دورۀ کودکی در کنار خانواده اش به کار کشاورزی مشغول گردید. سال ۱۳۴۰ ازدواج نمود و صاحب چهار فرزند ( دو پسر و دو دختر) شد. به دلیل نبود درآمد کافی در روستا، به همراه خانواده اش به شهر سنندج مهاجرت و به کارگری مشغول شد.

حبیب الله پس از پیروزی انقلاب و حضور گروهکهای ضدانقلاب در شهر ها و روستا های کردستان نظام نوپای اسلامی را متعلق به خود وهمۀ مستضعفین می دانست. بعد از پاکسازی شهر سنندج از لوث وجود ضدانقلاب در بهار سال ۱۳۵۹ به صفوف پیشمرگان مسلمان کرد پیوست. وی پس از شرکت در چندین عملیات پاکسازی، در جریان حملۀ ضدانقلاب به محلۀ شریف آباد سنندج و اصابت گلوله به شهادت رسید.

پیشمرگ مسلمانی که برای رهایی از ظلم وستم با دل وجان جنگید

همسرم شهید حبیب الله رنجبر از همان کودکی با فقر و مشکلات زندگی بار آمده بود. انسانی مسلمان و در عین حال زحمتکش بود. ریشۀ فقر خود را در ظلم و ستم رژیم ستم شاهی می دید. به همین خاطر او هم همپای مردم مسلمان ایران در حرکات اعتراضی و جریانات انقلابی شرکت کرد. همزمان درخدمت روحانیون نیز بود. پس از پاکسازی سنندج از ضدانقلاب، پیشمرگ مسلمان شد و با دل و جان با کفر جنگید. قبل از شهادت، خوابی دیده بود و آن را شهادت خودش تعبیر کرد. ماه مبارک رمضان بود. عصر همان روز، سفارش مراقبت بچه ها را به من کرد. شب ناگهان تیر اندازی شد. به مقر محلۀ شریف آباد سنندج حمله شده بود. همسرم بلافاصله اسلحه برداشت تا به کمک همرزمانش برود. همانجا جلوی درب خانه گرفتار ضدانقلاب شد و ناجوانمردانه او را با رگبار گلوله به شهادت رساندند.
از خاطرات خانم ثویبه قادری، همسر شهید