در زندگی نامه شهید «مسلم عبدالعلی پور» آمده است؛

جبهه، دانشگاهی که درسش ایثار، استادش حسین (ع) و مدرکش شهادت است

بعد از شرکت در عملیات پیروزمندانه رمضان از جبهه بازگشتند که با رفتن دگرگونی خاصی در روحیه و اخلاقیات وی بوجود آمده بود بطوریکه جبهه ها راهی شد دانشگاهی الهی می دانست که به گفته وی جبهه ها دانشگاه است

کد خبر: ۴۵۹۸۰۱

شنبه - ۲۹ تير ۱۳۹۸ / 1398 29 April

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید مسلم عبدالعلی پور یکم اردیبهشت 1342، دوران کودکی را در همان روستا گرانید و بعداز سن شش سالگی همراه خانواده اش به شهرستان ورامین آمد و بعد از گذراندن تحصیلات ابتدائی وارد مدرسه راهنمائی شد که در سمت در اوایل دوره ی راهنمایی که مصادف بود با اوج گیری اعتراضات و تظاهرات امت مسلمان و قهرمان ایران برای زدودن ریشه های ظلم و ستم هزار و پانصد ساله جباران پهلی که همگام باامت غیور فعالیتهای مذهبی و انقلابی خود را با پخش نمودن اعلامیه های امام و شرکت در تظاهرات و راه پیمائی ها و سایر اجتماعات مذهبی شروع نمود.

که در همین ایام در یکی از درگیری های خیابانی در ورامین از سوی مزدوران رژیم شاه دستگیر و مدت چند روز در زندان بسر برد که علت دستگیری وی پخش نمود اعلامیه های امام در سطح شهر بود و مدت کوتاهی که در زندان بود مورد آزار و شتم و ضرب مزدوران ساواک قرار گرفته بود.
یکی از عاشقان و پیروان واقعی راه پاک انبیاء و امامان بخصوص سرور شهیدان حضرت حسین بن علی (ع) بود که با عشق او لحظه ای آرام نمی گرفت و شب و روز دائم در تلاش و کوشش بود.

در نمازهای جماعات و سایر برنامه های مذهبی و اجتماعی و سیاسی حضور فعال و دائمی داشت. بعد از به ثمر رسیدن انقلاب شکوهمند امت اسلامی در بیست و دوم بهمن 57 وی با عزمی راسخ و اراده ای قوی به فعالیتهای تثبیت و تداوم احکام الهی و انقلاب اسلامی ادامه دادند.

و از جبهه فعالیتهای بارز وی با همکاری برادران دیگر در مسجد محل دست به تشکیل انجمن اسلامی زدند و همچنین بعد از صدور فرمان امام مبنی بر تشکیل ارتش بیست میلیونی ایشان با دیدن آموزشهای رزمی لازم مسئولیت پایگاه بسیج محل را به عهده گرفتند.

و در حین انجام فعالیتهای ایشان در بسیج و تلاشهای بی وقفه شان جهت شناساندن انقلاب اسلامی به مردم در هنرستان صنعتی ورامین در رشته برق به تحصیلاتشان ادامه دادند و در سال 1360 با اخذ دیپلم فنی در رشته برق از هنرستان فارغ التحصیل شد.

تا این هنگام بدلائل مشکلات و گرفتاری هائی که داشت نتوانسته بود در جبهه حضور پیدا کند که بنابر احساس مسئولیت و وظیفه شرعی و اسلامی خویش برای اولین بار در تاریخ بیست و پنجم تیر ماه 1361 به جبهه های نبرد حق علیه باطل اعزام شد.

بعد از شرکت در عملیات پیروزمندانه رمضان از جبهه بازگشتند که با رفتن دگرگونی خاصی در روحیه و اخلاقیات وی بوجود آمده بود بطوریکه جبهه ها راهی شد دانشگاهی الهی می دانست که به گفته وی جبهه ها دانشگاه است، دانشگاهی که درسش ایثار، استادش حسین (ع) و مدرکش شهادت است.

و شهید عبدالعلی پور برای شتافتن به دیدار معبود خویش سر از پا نمی شناخت و بعد از صدور فرمان امام مبنی بر اینکه داوطلبان بیشتر به جبهه ها بروند مگذارند جوانهائی که آنجا هستند هسته شوند برای اعزام مجدد درتاریه سل ام مرداد 1360 به همراه چند تن از دوستانش عازم جبهه های نبرد شدند.

و در طول مدتی که د رجبهه های غرب خدمت می نمود در این مدت در عملیات مسلم بن عقیل شرکت داشتند که در حین عملیات یکی از دوستان وی به نام برادر قاسم به درجه رفیع شهادت نائل می آیند. که شهید مسلم عبدالعلی پور پیکر گلگون را کفن شهید حسینی را از آتش فروزان مزدوران بعثی با همیاری یکی دیگر از دوستانش به پشت جبهه انتقال می دهد و جهت شرکت در مراسم تشییع جنازه و تدفین شهید بعد از اتمام رساندن مأموریت خویش از جبهه بازمی گردند.

آری شهید عبداللهی پور با تلاشهای خالصانه و رشادتهایش پیکر مطهر همسنگر شهیدش را به پشت جبهه منتقل می دهد. ولی اما پیکر خفته در خاک و خون وی بر روی شنزارهای داغ کربلای جنوب هم اکنون به انتظار نشسته است، به انتظار فتح و پیروزی نهائی. انشاءالله.

از خصوصیات اخلاقی شهید میتوان از اخلاق پسندیده و خوشروئی و برخورد سدیم و اسلامی با مردم و دوستانش یاد کرد. که همیشه بر چهره اش لبخند حاکی از مهر و محبت نقش بسته بود که در میان بسیج محل از محبوبیت خاصی برخوردار بود. بطوریکه برادران بسیج و دستان وی ایشان را از صمیم قلب دوست می داشتند و دیگر اینکه از خصوصیات شهید سادگی و بی آرایش زیستن وی و حالت متواضعانه داشتنش می توان نام برد.

سرانجام برای سومین بار یعنی برای آخرین بار جهت یاری رساندن دین حق به یاری حسین زمان شتافت و بعد از مدتها رنج و مشقت و زندگی پر تلاش و کوشش برای خدمت به اسلام و مسلمین در تاریخ 22 بهمن ماه سال 136 در عملیات مقدماتی والفجر در جبهه فکه به فیض شهادت نائل آمد و به لقای یار شتافت و هم اینک پیکر آغشته بخون وی حدود یکسال و اندی است که بر روی شنزارهای گرم جنوب در زیر آفتاب سوزان به جای مانده است. آری این بود مختصری از زندگی عاشقی از عاشقان حسین (ع) که زندگی پست مادی و دنیوی را بر جاودانه زیستن در جوار قرب الهی ترجیح داد و او حسین گفت باید به شهادت می رسید چرا که شهادت برترین آرزوی حسینی است.

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران