زندگينامه پر افتخار شهيد ذوالفعلي گلپور

شهيد ذوالفعلي به امام خميني ارادتي خاص داشت و خانواده و عاشق و دوستار امام بودند.

کد خبر: ۴۵۹۷۱۹

پنجشنبه - ۲۷ تير ۱۳۹۸ / 1398 27 April

به گزارش نویدشاهدگیلان؛ شهيد ذوالفعلي گلپور در دي ماه 1339 در روستاي بسيار محروم و دور افتاده لاسک از توابع شفت ديده به جهان گشود. وي دوران ابتداي زندگي را در درون طبيعت و در دل کوه گذراند، شهيد در همان دوراني که هنوز به سن مدرسه نرسيده بود در مکتب خانه قرآن را آموخت و بهد هم که به سن مدرسه رسيد ،در همان روستا شروع به درس خواندن نمود ، و بهد از اتمام دوران ابتدايي براي ادامه تحصيل به روستاي همجرار رفت و با نهايت سختيها و مشکلات توانست دوران راهنمايي را نيز با موفقيت تمام نمايد.

وي براي ادامه تحصيل در مقاطع بالاتر ، يعني دبيرستان به شهر شفت هجرت نمود شهيد با نهايت کمبود امکانات و نبود راه و سختيهايي که در مسير راه وجود داشت توانست با عنايت خداوند به تحصيل خود ادامه دهد وي بهد از تحصيلات در همان روستاي خود به شغل شريف آموزشياري نهضت مشغول شد.

شهيد بزرگوار بسيار علاقمند بود که براي آبادسازي روستاي خود قدمي بردارد. بسيار تلاش مي کرد که به مردم محروم و فقر کشيده روستاي خود ، کمک نمايد و در همه جا يار و مددکار آنها باشد . شهيد بزرگوار در کشاورزي نيز به خانواده و همچنين به مردم کم بضاعت روستاي خود کمک مي کرد . شهيد ذوالفعلي گلپور با نهايت ويژگي هاي خوبي که داشت از ذوق شاعري برخوردار بود و راجع به آنچه که مي کشيد و سختيهايي که تحمل مي کرد ، همه آنها را در قالب شعر بر روي ورقي به نگارش در مي آورد.

شهيد ذوالفعلي به امام خميني ارادتي خاص داشت و خانواده و عاشق و دوستار امام بودند. شهيد چون در روستا زندگي مي کرد نمي توانست در تظاهرات و راهپيمايي ها شرکت کند اما عکسها و آثار امام را مطالعه مي نمود و به ديگران نيز سفارش مي کرد که از فرمايشات امام پيروي نمايد.

شهيد ذوالفعلي گلپور به شهيد مطهري ارادتي ويژه داشت و جمله امام را که  مطهري پاره تن من است دائما بر زبان مي آورد. شهيد بزرگوار بسيار پرهيزکار بود و به نماز اول وقت تاکيد مي کرد و به گفته مادرشان، که شهيد ذوالفعلي گلپور يک دوره ختم قرآن را گذرانده بود.

شهيد با فرارسيدن خدمت سربازي عازم جبهه شد و آن هم فقط به عشق امام بود و چون و نيز عاشق شهادت بودند و دوست داشتند که شهيد شوند. شهيد بزرگوار با اينکه در دل کوه و دور از امکانات زندگي کرده بودند آثاري بس گرانبها بويژه دست خط و قالبهايي از شعر از خود به يادگار نهاده اند و بالاخره در سال 25 مرداد 1365 بر اثر خمپاره اصابت ديد و به خيل عظيم شهادت پيوست.