وصیت نامه شهید "جعفر استیری"

مى رويم تا كربلا و قدس را آزاد كنيم

شهید استیری در وصیت نامه خود چنین می گوید: من خودم، فكر مى‌كنم موفقيت كنونى ما جنگ فوق‌العاده است. شما اگر زمان امام حسين (ع) را مشاهده كنيد، متوجه مى‌شويد كه اندك ياران و اصحاب كه به 72 تن معروف هستند، راهى سرزمينى مى‌شوند كه خود يقين دارند در اينجا شهيد مى‌شوند و پیکر مطهر آن عزيزان با سر نيزه هاى جسم آنها پاره پاره مى شود.

کد خبر: ۴۵۹۱۷۷

چهارشنبه - ۱۹ تير ۱۳۹۸ / 1398 19 April

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ؛ شهید جعفر اســتيری، پانزدهم شهریور 1338 ، در شهرستان سبزوار چشم به جهان گشود. پدرش صفرعلي و مادرش بتول نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. کارگر بود. سال 1362 ازدواج کرد و صاحب یک پسر و دو دختر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. هجدهم تیر 1365 ، با سمت فرمانده دسته در مهران توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش شهید شد. مزار او در بهشت زهرای شهرستان تهران واقع است.
با سلام و درود بر پدر و مادر عزيزم، اميدوارم حالتان خوب باشد و انشاءالله از بلا محفوظ باشيد و همواره در پناه ايزد منان سعادتمند باشيد. منظور از نامه و يا وداع عرض ادب و تواضعی است که به شما پدر و مادر عزيزم كرده باشم. به هر حال جنگ است، كشتن و كشته شدن است.

از اينكه فرزند شايسته‌اى براى شما نبودم و از روزى كه به سن تكليف رسيدم، جز ناراحتى و رنج برای شما نداشتم، معذرت می خواهم؛اميدوارم اين فرزند کوچک خودتان را ببخشيد. ولى بر عكس، شما پدر و مادر شايسته‌اى براى من بوديد؛ بى نهايت از شما سپاسگذارم. اگر در گيردار جنگ كشته شدم، اين براى من سعادت است؛ چون اين راه راه انبياء و معصومين سلام الله عليه است و ما هم دنبال رو اين بزرگ مردان هستيم، كه نامشان در تاريخ جاويدان است.

من خودم، فكر مى‌كنم موفقيت كنونى ما جنگ فوق‌العاده است. شما اگر زمان امام حسين (ع) را مشاهده كنيد، متوجه مى‌شويد كه اندك ياران و اصحاب كه به 72 تن معروف هستند، راهى سرزمينى مى‌شوند كه خود يقين دارند در اينجا شهيد مى‌شوند و پیکر مطهر آن عزيزان با سر نيزه هاى جسم آنها پاره پاره مى شود؛ ولى باز هم با وجود این یقین، بر اين شهادت ها ایمان راسخ داشته و براى دفاع از اسلام، واقعه عظيمى آفريدند كه تا دنيا، دنیا باشد خاطره شهداى كربلا از قلبى بيرون نمى‌رود. باز متوجه هستيم كه موقعى از مصيبت روز عاشورا خوانده مى شود، بى اختيار چشم ها پر از اشك مى شود و قلب ها مملو از محبت حسين (ع) و اصحاب مى‌شود؛ اما به عكس، اين زمانه امام بزرگوار، اين نعمت گران بها، همه سعادت ندارند هم چنين رهبر بزرگوارى داشته باشند.

اين وجود پربركت مخصوص ملت عزيز و ملل محروم و مستضعف جهان مى‌باشد و با رهنمودهاى درست در مواقعی كه ضرورت ايجاد مى‌كند، انقلاب را از خطر رهانيد و تا امروز كه به اينجا رسيديم و انشاءالله مى رويم تا كه كربلا و قدس را آزاد كنيم و ريشه كفر را از سرزمين هاى اسلام مي خشكانيم؛ اين صدام ظالم كه دست یزید زمانه ی امام حسين (ع) ما را از پشت بسته است، از بيخ و بن بركنيم، به هر حال اميدوارم پيروزى نهائى نصيب رزمندگان اسلام شود تا دل امام عزيز و خانواده محترم شهدا شاد شود.

همه شما را به خداى بزرگ مى‌سپارم، خدانگهدار

شانزدهم تیر 1364

منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ