«مرتضی شهید حنیفی» شاعر دفاع مقدس درگذشت

مرتضی شهید حنیفی از شاعران شناخته شده شعر جنگ و دفاع مقدس روز گذشته شنبه پانزدهم تیرماه بر اثر سکته قلبی و در 38 سالگی دار فانی را وداع گفت.

کد خبر: ۴۵۸۹۹۸

يکشنبه - ۱۶ تير ۱۳۹۸ / 1398 16 April

به گزارش نوید شاهد، مرتضی شهید حنیفی از شاعران شناخته شده شعر جنگ و دفاع مقدس روز گذشته شنبه پانزدهم تیرماه بر اثر سکته قلبی دار فانی را وداع گفت.

از حنیفی تا به حال چندین مجموعه شعر منتشرشده است که عبارتند از: جنگ خاطره‌ها را مجروح می‌کند، سرفه‌های قانونی، جنگ زیر نور ماه و کتاب جنگ که در این میان کتاب شعرِ «سرفه‌های قانونی» مجموعه‌ای از مرثیه‌های عاشقانه شاعر برای پدر و عموهای شهیدش است که نشر نیماژ منتشر کرده است. سرفه‌های قانونی، مجموعه ۲۷ شعر نیمه بلند است.

مرتضی شهید حنیفی فرزند مرتضی شهید حنیفی در سال ۱۳۶۰ چند روز پس از شهادت پدر به دنیا آمد و به همین خاطر نام پدر را بر او گذاشتند و همانطور که از نام آثارش مشخص است بیشتر قریب به اتفاق شعرهایش در حوزه شعر جنگ و دفاع مقدس است.

در ادامه چند شعر در قوالب کلاسیک و نو از مرحوم مرتضی شهیدحنیفی می‌خوانیم:

دو شعر از مجموعه شعر «کتاب جنگ»:

۱)

سرت را بریدند و

انداختند یک گوشه

سرت زیبا مانده بود و نمی مرد

می خواست کمکت کند

می خواست کمکت کند

می خواست

تو را دوباره برگرداند به زندگی

۲)

من محتاجم

به تماشای پیشانی ات

به این که در را قفل کنی

و نگذاری

ترکت کنم

به خاطر تو یاد خواهم گرفت زیبا بودن را

عزیزم

برای تو خواهم مرد.

حتی یکسال بعد از مرگم

برای تو خواهم مرد.

بخشی از قصیدهای از مرتضی حنیفی برای حضرت صاحب الزمان (عج):

چون تو نیاورد به جهان هیچ مادری

ای یوسفی که با همه عالم ؛ برادری.....

از این همه برادر پر ادعا ولی......

جز کاروان چاه نصیبی نمی بری......

آقا میان ما و دل ما حکم تو باش

هنگام جشن‌های بزرگ سراسری.....

در کوچه‌های ریسه کش ما بیا ؛ مگر

از محتوای غصه ما سر در آوری :

بر باد رفته غیرت مردان شهرمان

افتاده است روی زمین هر چه روسری

نوشند آبمیوه برای سلامتت.....

مردان لشگری و مدیران کشوری......

چه برجها به اسم تو بالا کشیده اند

با اسم تو که راز وجود پیمبری......

شکرخدا که در همه عالم ندیده ام

از دستهای گرم ترت ؛ مهربانتری......

از دوری تو سوختم اما نداده ام

یک ذره از محبت نابت به دیگری

آقا مرا به خاطر این حرفها ببخش

قصدی نداشتم به جز از یاد......آوری

ای دل تو نیز شاعر مولا نمی شوی

نقشی بر آب می زنی و سکه می بری

انتهای پیام/