وصیت نامه شهید فیض‌الله خلخالی

همیشه و در همه حال به یاد خدا باشید

فیض‌الله خلخالی، شانزدهم تیر ۱۳۲۹، در روستای بکندی از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش گرزعلی و مادرش سکینه نام داشت. در نهضت سوادآموزی درس خواند. کارگر بود. سال ۱۳۵۳ ازدواج کرد و صاحب دو پسر و چهار دختر شد. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و هفتم بهمن ۱۳۶۵، در شلمچه به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سال ۱۳۷۵ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

کد خبر: ۴۵۸۹۱۹

يکشنبه - ۱۶ تير ۱۳۹۸ / 1398 16 April

به گزارش نوید شاهد قزوین:

وصیت نامه شهید فیض الله خلخالی

همیشه و در همه حال به یاد خدا باشید

نمى‏ دانم، با بار گناهانى که بر روى دوشم سنگینى مى‏ کند، چگونه وصیت کنم؟

ولى امیدوار به رحمانیت خداوند هستم و حالا که به این راه آمده ‏ام و راه خود را یافته ‏ام، مى‏ دانم که این راه، شهید، مجروح و یا مفقودالاثر و اسیر شدن دارد؛ لذا با شناختى که داشتم این راه را پذیرفتم و این راه را نیز براى رضاى خدا و یارى دین اسلام و قرآن انتخاب کرده‏ ام.

بنده لیاقت نام شهید را ندارم؛ چون که از گناهان زیاد، قلبم سیاه شده و با روى سیاه به درگاه خداوند مى‏ روم؛ لذا اگر در این راه -یعنى جهاد با کفار بعثى- شهید شدم، از برادران و امت شهیدپرورم مى‏ خواهم ادامه دهنده ی راه شهیدان باشند و جبهه ‏ها را خالى نگذارند، مخصوصاً از فرزندم مى‏ خواهم که نگذارد تفنگم بر زمین بیفتد؛ تفنگم را برداشته، به راهم ادامه دهد.

در اینجا، از پدر بزرگوار و گرامی ام مى‏ خواهم که اگر از این فرزند حقیر خود، تقصیرى و یا کوتاهى و یا ناراحتى دیده است، حلالم کند.

هم چنین از او مى‏ خواهم که برایم از دعاى خیر غافل نشود؛ چون که از فرط گناه، محتاج به دعایش مى ‏باشم.

از همسرم مى‏ خواهم که فرزندانم را حسین وار و زینب گونه، تربیت نموده، تحویل جامعه بدهد.

از کلیه ی دوستان و آشنایان و مخصوصاً همکاران -که به گردن من حقى دارند و یا از طرف این حقیر لساناً و یا اخلاقاً و یا از نظر برخورد ناراحت شده ‏اند- طلب بخشش نموده و حلالیت مى‏ طلبم.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین.