خاطره

آخرین دیدار/ خاطراتی از پیشمرگ مسلمان کرد شهید عزت الله محمودی

پدرم برای انجام کاری به روستای خودمان برگشت. واین آخرین دیدارمان بود زیرا ضد انقلاب به روستا و به خانه ما حمله کرده و پدرم و همچنین عمویم ناصر را به شهادت رسانده بود.

کد خبر: ۴۵۸۷۳۸

پنجشنبه - ۱۳ تير ۱۳۹۸ / 1398 13 April

نوید شاهد کردستان:

شهید معظم : عزت الله محمودی

فرزند: توفیق

محل ولادت: روستای خانقاه جو جو سنندج

ولادت: 16/3/1326

شغل: پیشمرگ مسلمان کرد

تاریخ شهادت: 1/4/1358

محل شهادت: روستای خانقاه جو جو سنندج

نحوه شهادت: درگیری با ضدانقلاب واصابت گلوله

محل دفن: روستای خانقاه جو

شانزدهم خرداد سال یکهزار وسیصد و بیست وشش در خانقاه جو جو سنندج دیده به جهان گشود. پدر ومادرش توفیق و مینا نام داشتند و به کار کشاورزی و دامداری مشغول بودند. پس از پایان دوره خردسالی ، در دبستان ثبت نام شد تا سواد بیاموزد. تا کلاس پنجم ابتدایی درس خواند واز آن پس بدلیل نبود امکانات تخصیلی در روستا ف ترک تحصیل نمود و بخ کار در کنار خانواده اش پرداخت. در جوانی ازدواج کرد گه ثمره آن شش فرزند( یک پسرو پنج دختر) بود.

پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی در سال 57 و حضور احزاب و گروهکهای ضدانقلاب در شهرها وروستاهای کردستان، تحت تاثیر بیانات و مواضع رهبر کبیر انقلاب،حضرت امام خمینی(ره( به دفاع از دین اسلام و نظام نوپای اسلامی پرداخت و هیچ تهدیدی در ادامه راهش خلل ایجاد نکرد. به همین دلیل مورد تنفر گروهک کومه له قرار گرفت و در حمله ای ناجوانمردانه به روستا، بدست کافران کوردل به شهادت رسید. برادرانش ناصر ومنصور نیز به شهادت رسیده اند.

آخرین دیدار

مدتی قبل از شهادت پدرم ، من پنج ساله بودم ، در بستر بیماری افتادم تب ولرز شدید گرفته بودم . در روستا کگه هیچ دکتر ودوایی نبود بنابراین مرا به شهر برد. مرا بغل کرده و نمی گذاشت خودم راه بروم. دیگران می گفتند: دخترت برگ شده ، چرا نمی گذاری خودش راه بود؟ جواب می داد: مریض است و دلم نمی آید . پس از مراجعه به دکتر وتهیه دارو، به خانه یکی از عموهایم که درشهر سکونت داشت و مادربزرگم نیز پیش او بود، رفتیم. سه روز ماندیم. بعد پدرم مرا همانجا گذاشت تا بیماری ام شفا پیداکند. مرا بوسید و به عموو مادر بزرگم سفارش کرد مواظب من باشند. پدرم برای انجام کاری به روستای خودمان برگشت. واین آخرین دیدارمان بود زیرا ضد انقلاب به روستا و به خانه ما حمله کرده و پدرم و همچنین عمویم ناصر را به شهادت رسانده بود.
از خاطرات خانم فوزیه محمودی – دختر شهید