پروردگارا! عُمرى بود بر سفره ی لطفت نشستم و گرچه نمک خوردم و نمکدان شکستم

شهدای بیت المقدس 6 – وصیت نامه شهید فهیم قویدل‌دارستانی

فهیم قویدل‌دارستانی، سیزدهم شهریور ۱۳۵۱، در روستای دارستان از توابع شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حسین و مادرش ربابه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. سی و یکم فروردین ۱۳۶۷، با سمت خدمه موشک‌انداز در شیخ‌محمد عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای شهر زادگاهش واقع است.

کد خبر: ۴۵۸۴۳۷

سه‌شنبه - ۱۱ تير ۱۳۹۸ / 1398 11 April

نوید شاهد قزوین: وصیت نامه شهید فهیم قویدل‌دارستانی

خدایا! من از روزى که خود را شناختم، خودم را غرق در نعمات یافتم و نظر لطف تو با من بود. پروردگارا! چه سود که این همه نعمت را کفران کردم و به عوضِ سپاس و عبودیت به درگهت، سرکشى نمودم و طغیان کردم و از فرامینت سر برتافتم.

پروردگارا! عُمرى بود بر سفره ی لطفت نشستم و گرچه نمک خوردم؛ ولی نمکدان شکستم.

پروردگارا! حال که سعادتى عظیم نصیبم کردى تا در جمع نوکران و بندگان مخلصت حاضر شوم و از محضرشان در جبهه هاى حق علیه باطل فیض ببرم، توفیق عبادت و ترک معصیت را نیز به من عطا فرما.

پدر و مادر عزیزم! -ان شاء الله تعالى- این فرزند روسیاه را حلال خواهید کرد و از سر تقصیراتم خواهید گذشت.

پدر عزیزم! خود بهتر مى دانی که در تمام لحظات زندگى از فرامینت سرپیچى کردم و قلب عزیزت را شکستم و باعث رنجش خاطر گرانقدرت شدم؛ مرا ببخش که به بخشش شما احتیاج شدیدى دارم.

مادرم! تو هم باید مرا حلال کنى که به حلالیت شما سخت نیاز دارم.

یک عمر اذیت و آزار من به شما و از سوى دیگر مشقت و زحمت شما براى تربیت و رشد من، هیچ با هم جور در نمى آید.

پروردگارا! مرگم را در راه خودت قرار ده؛ ولى چشمانم را باز بگذار تا همه بدانند منتظر ظهور مهدى(عج) بودم و مشت هایم را گره کرده بگذار تا همه بدانند در راه اسلام باز هم حاضرم جانفشانى کنم.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین.