دردهای بی‌صدا/ خاطره‌ای از شهید علی اکبر یگانه فرد

خواهر شهید علی اکبر یگانه فرد می‌گوید: من به خیال اینکه او پیش ما نمی‌خواهد خودش را بشکند و حتی یک آخ نمی گوید، وقتی که دوروبرش خلوت می شد از دور زیر نظر می گرفتمش؛ اما هیچ موقع صدای شکایتی از او نشنیدم.

کد خبر: ۴۵۸۲۹۵

يکشنبه - ۰۹ تير ۱۳۹۸ / 1398 09 April

به گزارش نوید شاهد از زنجان، شهید علی اکبر یگانه فرد بیست و پنجم شهریور ۱۳۴۵‏، در شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش علی محمد و مادرش سیده علویه نام داشت. دانش آموز دوم متوسطه بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. بیست و یکم بهمن ۱۳۶۴ ‏، در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به قلب، شهید شد. پیکر او را در مزار پایین زادگاهش به خاک سپردند.

رباب یگانه فرد، خواهر شهید علی اکبر یگانه فرد از برادر خود روایت می‌کند:

اوایل انقلاب بود که در راه برگشت به خانه منافقان در یک جای خلوت ریختند سرش و با چاقو از ناحیۀ سینه او را زدند. علی ا کبر چند روزی در بیمارستان بستری بود.

نفس کشیدن برایش سخت شده بود. دردی که میکشید را می شد از چهرۀ درهم رفته و رنگپریده اش دید؛ اما چیزی به زبان نمی‌آورد. نه آه و ناله ای و نه شکایتی.

فقط از رنگ به رنگ شدن هایش و مشکل نفس کشیدنش می فهمیدیم که دارد درد می‌کشد. مادرم کتف و پشت علی‌اکبر را مالش می‌داد تا راحت تر نفس بکشد.

من به خیال اینکه او پیش ما نمی‌خواهد خودش را بشکند و حتی یک آخ نمی گوید، وقتی که دوروبرش خلوت می شد از دور زیر نظر می گرفتمش؛ اما هیچ موقع صدای شکایتی از او نشنیدم.

منبع: اداره امور فرهنگی، تبلیغات، هنری و اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران استان زنجان