وصیت نامه شهید حسین احمدی موقر

بهشت را به بها دهند، نه به بهانه!

حسین احمدی‌موقر، سی‌ام خرداد ۱۳۴۱، در شهر تهران به دنیا آمد. پدرش عبدالله (فوت۱۳۶۳) و مادرش شهربانو (فوت۱۳۴۹) نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. ششم تیر ۱۳۶۶، در سردشت توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت گلوله به سینه و پهلو، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای شهر قزوین واقع است.

کد خبر: ۴۵۷۶۱۹

يکشنبه - ۰۲ تير ۱۳۹۸ / 1398 02 April

به گزارش نوید شاهد قزوین:

وصیت نامه شهید حسین احمدی موقر

بهشت را به بها دهند، نه به بهانه!

ای عزیزان و ای کسانی که خداوند شما را شایسته ی این امتحان قرار داد! او این سختی ها را برابر شما قرار داد تا اگر با ایمان و یقین کامل باشید از مصایب لذت خواهید بُرد، هم چنان که آنانی که خداوند قلب شان را قفل کرده است، نخواهند فهمید.

ایشان پیش خود فکر می کنند خداوند آنان را دوست دارد که در کمال سلامت و امنیت به سر می بَرند؛ ولی آنان خبر ندارند که انسان بر اثر زیادی امکانات و رفاه، به شرک و آلودگی روی آورده و ایمانی پوسیده و پوک پیدا می کند و بر عکس، کسانی می توانند از صراط الهی بگذرند که خداوند آنان را بسازد و این سختی ها را انسان باید به جان و دل بخرد که -به قول شهید بهشتی عزیز- «بهشت را به بها دهند؛ نه به بهانه!»

آری! زحمت باید کشید و رنج باید بُرد و بدانید که می دانید! من به خانواده ی خودم می گویم: زحمت بکشید و اگر خداوند از الطاف خفیه ی خودش نصیب شما کرد، شاکر باشید.

آنان که رفتند، ولی اَمرشان و صاحب شان خداست و او است که از پدر و مادر مهربان تر است و او است که از رگ گردن به ما نزدیک تر است و او است که صلاح و خیر ما را می داند؛ پس یقین کنید و شکیبا باشید و صبر کنید که خدا صابرین و پرهیزکاران را دوست دارد. وقتی دنیا ماندنی و بشر رفتنی است، دیگر چه گریه و آه و زاری؟!

اَجرتان را حفظ کنید که همه ی سختی های ما در این دنیا، اَجر اُخروی دارد. شما مِهر دنیا را از دل تان بیرون کنید، خداوند مِهر آخرت را در دل شما جاری خواهد کرد. گول کسانی را نخورید که پیش شما می آیند و گریه و زاری می کنند.

هیچ کس بنده اش را از خدا بیشتر دوست ندارد؛ مخصوصاً بنده ای را که در راه بندگی او به قتل رسانده باشند. همه ی ما امانت های خدا هستیم.

خدا را شُکر کنید که توانستید امانت های خدا را طوری پرورش دهید که به این لیاقت و فیض عظما نایل گردند. ما آن قدر باید بر این مصایب عزاداری کنیم تا -ان شاء الله- در التزام رکاب امام زمان(عج) چنان انتقامی -که قولش را آقای مان و مولای مان حضرت حجت داده اند- از کسانی بگیریم که ظلم کردند و ائمه ی ما را کُشتند و به اسارت بُردند.

اینان به قول خودشان خواستند اسلام را از بین ببرند؛ ولی خدای بزرگ را شُکر که نعمت پیروی و دوستی ائمه را به ما ارزانی داشت.

خدایا! ما را از جمله کسانی قرار ده که بتوانیم ادامه دهنده ی راه و روش ائمه باشیم و به سنت آنان -که از طرف تو است- جامه ی عمل بپوشانیم.

حسین احمدی موقر

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین.