وصيت نامه شهيد سيد جواد صيدپور؛

شكر نعمت جهاد!

شهيد سيد جواد صيدپور در قسمتى از وصيت نامه خود مى نويسد؛ خدايا، شكرت مى كنم كه نعمت جهاد در راه خودت را نصيبم نمودى جهاد درى از درهاى بهشت است كه خداوند آن را بر روى دوستان خود گشود.

کد خبر: ۴۵۷۳۴۴

دوشنبه - ۲۷ خرداد ۱۳۹۸ / 1398 27 March

نويد شاهد مازندران مرورى دارد بر وصيت نامه شهيد سيد جواد صيدپور كه در ادامه به آن مى پردازد؛

شهيد سيد جواد صيدپور فرزند سيدعلى در تاريخ نوزدهم ارديبهشت ماه سال 1344 در شهرستان نور چشم به جهان گشود. ايشان دانشجوى سال سوم مهندسى برق بود كه بعنوان بسيجى عازم جبهه هاى جنگ شد. وى در تاريخ 26 خرداد 1365 در جزيره مينو به درجه رفيع شهادت نائل گشت.

متن وصيت نامه شهيد:

بسم الله الرحمن الرحيم

سپاس يگانه معبودى را كه بى نياز از همه چيز است، خدائى كه مبداء همه موجودات و مرجع تمام اشياء است. اوست كه رهايى دهنده انسانها از تمام زشتيها و پليدى هاست و هدايت كننده آنها به سوى فلاح و رستگارى است.

خدايا، شكرت مى كنم كه نعمت جهاد در راه خودت را نصيبم نمودى جهاد دري از در هاي بهشت است كه خداوند آن را بر روى دوستان خود گشود. درود و سلام خدا بر تمام انبياء محمد بن عبدالله(ص) و بر ائمه اطهار صلوات الله عليهم، از امير مومنان على(ع) كه تلاش و پيكار پيگير براى اجراى قسط و شهادت در راه حق را براى ما به ارث گذاشت،‌ تا امام منتظر مهدى صاحب الزمان(عج) منجى عالم بشريت كه منتظرانش مشتاق ظهورش براى ايجاد عدل و داد و بر افراشتن پرچم لا اله الا الله و محمد رسول الله در سراسر گيتى هستند.

سلام و دورود بر امام امت و روح خدا نائب بر حق مهدى(عج) كه در اين زمان آئينه تمام نماى اسلام است و اسلام را از دريچه وجود ايشان خوب مى توان شناخت. سلام خدا و درود ما بر همه شهداى پيشتازى كه خيلى زود معبود خود را يافته، در صراط مستقيم قدم نهاده و نهايت به مسيرى كه خاص مومنين است يعنى شهادت رسيدند، آن كربلايى هايى كه حسين(ع) را و راهش را شناختند و خوب هم شناختند و عاشقانه راه آن مولا و امام بر حق را در پيش گرفته و كبوتر شهادت را در وجود خويش به پرواز در آوردند و دورود بر خانواده هاى معظم ايشان كه چنين فرزندانى را تقديم اسلام و خداوند متعال نمودند. خدمت خانواده معظم و محترمم كه مرا در رفتن به جبهه و قدم گذاشتن در راه سعادت، تربيت نمودند سلام عرض مى كنم.

پدرم سلام، خواسته خود را تقديم حضورتان مى كنم. زحمات بسيارى براى فرزندانت متحمل شدى، رنج هاى زيادى براى من كشيدى و انصافاً ذره اى از زحمات شما را به جا نياورده ام و خطاهاى بسيارى از اين جانب در برابرتان سر زده است، اميدوارم كه مرا ببخشى و جداً طلب عفو از كوتاهى هايى كه اين فرزند كوچك انجام داده است را از شما مى نمايم.

پدرم، اسلام دينى است كه از ابتداى ظهورش دشمنان سر سختى داشته و ياران و رهروانش آن را با مجاهدت و پيكارها و شهادتها و با ايثار خون خودشان آن را حفظ نمودند. مگر هدف از خلقت انسان چيست؟ آيا همان زندگى حيوانى است؟ شرافت و عزت انسان به تقواى اوست. اگر نتوانيم خود را خدايى و (ملكوتى) كنيم و مقرب در گاه الهى شويم، هيچگونه ارزشى نداريم و اگر خود را وقف اين خدا نكنيم، مفهوم زندگى را نياموخته ايم، بايد زمينه را در خود و جامعه ايجاد كنيم، در اين ميان عده اى كه در فكر چپاول بشريتند مطلقاً آرام نمى نشينند، زيرا آنان مى دانند كه خدايى شدن يعنى مبارزه با ظلم و قطع دست چپاولگران، يعنى مملكت براى خودش باشد و آينده خود را بسازد. بنابراين به مبارزه با اين فكر بر مى آيند و ما چگونه مى توانيم آرام بنشينيم و ذلت را پذيرا باشيم؟ وظيفه ما مقابله با اين گونه قدرت هاى شيطانى است، اگر در اين راه به شهادت نيز برسيم هيچ باكى نيست، كه بهاى تمام آزادى و آزادگى ماست، اگر مى خواهيم كه اسلام بر ما حكومت كند، اگر جامعه اى با ارزشهاى متعالى قرآن مى خواهيم، اگر منتظر ظهور حضرت مهدى(عج) هستيم بايد بهاى آن را به هر سنگينى كه باشد بپردازيم.

خواهران محترمه ام، به خدمت شما نيز سلام گرمى عرض مى كنم، به گرمى خون شهيدان، از شما نيز طلب بخشش دارم، در تمام عمر در خطا بودم و اينجاست كه تمام خطاهاى گذشته در پيش رويم ظاهر مى شود و عذابم مى دهم مرا ببخشيد و در حقم دعا كنيد. دعا كنيد خداوند مرا جزء شهدا قرار دهد.

مركزاسنادبنيادشهيدوامورايثارگران نوشهر/

انتهاى پيام/