خاطره‌ای از شهید عبداله بسطامیان/ وصیتنامه بزرگ مرد کوچک

خواهر شهید عبداله بسطامیان می‌گوید: از من قول گرفت تا قبل از شهادتش سراغ وصیتنامه نروم. انگار هنوز او را نشناخته بودم. نمی‌دانستم پشت این چهرۀ بچه گانه روح بزرگی پنهان است.

کد خبر: ۴۵۵۵۱۳

سه‌شنبه - ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ / 1398 31 February

به گزارش نوید شاهد از زنجان، شهید عبداله بسطامیان پانزدهم اسفند ۱۳۴۳ ‏، در شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش محمدحسین (فوت ۱۳۶۱‏) و مادرش جمیله نام داشت. تا سوم متوسطه در رشته تجربی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. بیست و چهارم خرداد ۱۳۶۴، با سمت معاون فرمانده گردان در دزفول بر اثر اصابت گلوله به سر، شهید شد. مدفن او در مزار پایین زادگاهش قرار دارد. برادرش اصغر نیز به شهادت رسیده اسمت.
رباب بسطامیان، خواهر شهید شهید عبداله بسطامیان از وصیتنامه برادر خود چنین روایت می‌کند؛

هر بار که به مرخصی می آمد چندروزی بیشتر کنارمان نمی ماند. از او می‌پرسیدم:

- تو جبهه چی کار میکنی؟

- من اونجا فقط یه تک تیراندازم. همین.

مرخصی اش تمام شده بود. آمد و نشست کنارم. باز هم آمادۀ رفتن بود:

- وصیت نامه ای رو نوشتم و اون رو گذاشتم لای یکی از کتاب هام. روزی که شهید شدم اون رو بردار و برای بقیه بخون!

- عبدالله! تو کم سن و سالی! این چیزها رو از کجا یاد گرفتی؟

وقتی من یاد گرفتم از وطنم دفاع کنم، وصیت نامه نوشتن که کاری نداره!

از من قول گرفت تا قبل از شهادتش سراغ وصیت نامه نروم. انگار هنوز او را نشناخته بودم. نمی‌دانستم پشت این چهرۀ بچه گانه روح بزرگی پنهان است. او رفت و این بار خبر شهادتش را برایمان آوردند.

منبع: اسناد معاونت پژوهشی و فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران استان زنجان