سیری در زندگی شهید «ایرج رحیمی»؛

خداحافظی که بوی شهادت می‌داد

در آخرين مرخصي و ديداري كه با هم داشتيم، از چهره و برخوردش پيدا بود كه اتفاقی قرار است، رخ بدهد. از همه حلاليت مي‌طلبيد و گرم و صميمي خداحافظي مي‌كرد. آري، به وي الهام شده بود كه اين‌بار به ديدار و لقا معبود خواهد شتافت و همه را به خدا مي سپرد.

کد خبر: ۴۵۵۵۰۹

سه‌شنبه - ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ / 1398 31 February

نوید شاهد البرز؛ شهيد ايرج رحيمي درسال 1345، در خانواده اي مومن و متدين و زحمت‎كش در شهر تهران ديده به جهان گشود. او تحصيلات خود را تا اول راهنمايي در مدرسه معلم ادامه داد.

وی با شروع انقلاب اسلامي به رهبري امام خميني و خيزش همگاني ملت قهرمان ايران عليه رژيم منحوس پهلوي شور و شوقي ديگر سرتا‌پاي وجودش تسخير كرده بود، به‌طوري كه در اكثر راهپيمايي‌ها و تظاهرات براي براندازي رژيم شركت فعال داشت. پس از پيروزي انقلاب اسلامي از هيچ كوششي براي پيشبرد اهداف انقلاب دريغ نداشت به‌علت اخلاق نيكو و پسنده‌اي كه داشت اعضا خانواده و والدين و همكارانش در كارخانه قرقره زيبا سخت دوستدار و مجذوب وي بودند و در برخورد با گروهك ها و افراد فريب خورده هميشه سعي داشت با راهنمايي و ارشاد و تبليغ آنان را به ميان صفوف به هم فشرده‌است حزب الله بكشاند از ويژگي‌هاي اخلاقي ديگر وي اين بود كه علاقه شديدي به امام حسين (ع) و ائمه داشت، به‌همين‎خاطر در ايام محرم و مناسبت‌ها نوحه سرايي مي كرد و از طريق نوحه و مداحي به تبليغ مسائلي ديني و مذهبي مي‌پرداخت.

وی در رابطه با جنگ تحميلي عقيده داشت اين جنگ را كفر و استكبار جهاني به وسيله عامل و مزدور خود شاه صدام خائن به ما تحميل كرده‌اند بايد با آن مقابله كرد و اثبات كرد كه حق هميشه پيروز است و ندا در همين راستا علاقه زيادي به اعزام به جبهه‌هاي حق عليه باطل داشت، به‌همين‌خاطر پس از گذراندن دوره آموزش در پادگان سلماس به منطقه عملياتي پيرانشهر، اعزام و پس از مدتي به جبهه هاي جنوب منتقل شد و در مناطق عملياتي جنوب پس از شركت در چندين عمليات سرانجام دربیست و هفتم اردیبهشت 1365، منطقه عملياتي فكه پس از انجام عمليات «والفجر دو» با اصابت تركش ناشي از بمباران هوايي دشمن به درجه رفيع شهادت نائل آمد و به ديدار معبود خود شتافت. تربت پاکش در جوار امام‌زاده محمد کرج نمادی از استقامت و پایداری در راه وطن است.

به نقل از خانواده شهيد است که در آخرين مرخصي و ديداري كه با هم داشتيم، از چهره و برخوردش پيدا بود كه اتفاقی قرار است، رخ بدهد. از همه حلاليت مي‌طلبيد و گرم و صميمي خداحافظي مي‌كرد. آري، به وي الهام شده بود كه اين‌بار به ديدار و لقا معبود خواهد شتافت و همه را به خدا مي سپرد.

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری