غزل تجلي

خدا رنگين كماني بود بين ما كه در باراني از آتش / اگر شوق شهادت بود بي ترديد بر ما جلوه گر مي شد

کد خبر: ۴۵۵۴۷۴

دوشنبه - ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۸ / 1398 30 February

نسيمي مي رسيد از راه و يك نيزار غربت شعل هور مي شد

شبي خاكستري در صبح نخلستان بيداري سحر مي شد

چه ميدان هاي ميني آسمان را با زمين پيوند زد آن شب
چه عطري در فضا پيچيد وقتي حجم آتش بيشتر مي شد!

خدا رنگين كماني بود بين ما كه در باراني از آتش
اگر شوق شهادت بود بي ترديد بر ما جلوه گر مي شد

خدا آنقدر پيدا بود در آيينة دل ها كه در بعضي
تجلي آ نقدر مي يافت مي ديديم مفقودالاثر مي شد!

همان شب جبرئيل از آسمان هفتم آمد ناز بفروشد
ولي معراج آن جا بود و او در اين سفر بي بال و پر مي شد.

پس آنگه ماه كم كم در فلق خوابيد و دنيا از اذان پر شد
و ما ديديم چشمان سحر از شوق اين ديدار تر مي شد

سروده سيد ضياء الدين شفيعي

منبع: ماهنامه شاهد یاران، شماره 67، ویژه شهید محمد بروجردی