خاطرات هم خدمتی با شهید علی اسپرم به روایت پسرعمه شهید/

هر دو آرزو داشتیم به شهادت برسیم

شهید علی اسپرم از شهدای ماه اردیبهشت می باشد به همین مناسبت خاطرات روایت شده توسط علی اسیر غم که در دوران دفاع مقدس هم خدمتی و پسرعمه وی می باشد منتشر می گردد.

کد خبر: ۴۵۵۱۶۱

يکشنبه - ۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۸ / 1398 29 February

نوید شاهد هرمزگان : خاطراتی از شهید علی اسپرم  به روایت علی اسیر غم پسرعمه شهید و  هم خدمتی او  در دوران دفاع مقدس

خاطره اول:  هم خدمت بودن در دوران سربازی

من با این شهید عزیز از ابتدای اعزام به خدمت سربازی در پادگان آموزشی در شهر ایرانشهر با هم بودیم .بعد از اتمام دوران آموزشی و تقسیم نیرو از طریق لشکر 88زاهدان به منطقه جنگی سومار اعزام شدیم و باهم در یک گروهان بودیم.گردان 197،گروهان سه و در دسته یک بودیم و با شهید در خط مقدم جبهه مشغول خدمت بودیم. شهید علی اسپرم آر.پی. جی زن بود ،من هم تفنگ دار عادی بودم .

خاطره دوم:آرزوی شهادت

از پست نگهبانی برگشتم به سنگر تا استراحت نمایم.رفتم سراغش در سنگر نبود و استراحت نمی نمود. از همسنگرانش پرسیدم علی کجاست؟ گفتند : برای دیده بانی رفته است. پرسیدم چطور می توانم او را پیدا نمایم.گفتند از این کانال تا اخرین سنگر او راپیدا می نمایید. .. در کانال و سنگرها به دنبالش می گشتم ، دیدم یک نفر صدا می زند :کجا می روی؟ برگرد. وقتی برگشتم دیدم علی است. وقتی با هم می نشستیم از شهادت سخن صحبت می نمود و می گفت: تنها یک آرزو دارم و اینکه در راه اسلام شهید و سربلند باشم. اخر هم شهادت نصیبش شد و در راه اسلام جانش را فدا نمود. هردو درد و دل می نمودیم . هرکدام آرزو داشتیم شهید شویم اما من شهید نشدم.

خاطره سوم:خبر شهادت

در یکی از روزها می خواستم مرخصی بروم. این شهید گرانقدر نزد من آمد و گفت : شما که میخواهی به مرخصی بروی نامه های من را از دبیرخانه تحویل بگیر و به خانواده ام تحویل نما تا از حال من باخبر گردند و به خانواده ام بگو احتمال شهید شدنم هست، از من خشنود باشید . 24 دی سال1356 نامه را گرفتم و به مرخصی رفتم .موقع برگشت به منطقه از همسنگرانش سراغ او را گرفتم و پرسیدم :علی کجاست ؟ گفتند علی به شهادت رسیده است. خیلی ناراحت شدم. هر دو آرزوی شهادت را داشتیم اما خداوند قسمت مرا ننمود..

شهید علی اسپرم يكم ارديبهشت 1346، در روستاي شميل از توابع شهرستان بندرعباس چشم به جهان گشود. پدرش عباس (فوت1361) و مادرش خاتون نام داشت. تا پايان دوره ابتدايي درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. بيست‌ و ششم آذر 1365، در ارتفاعات الله‌اكبر بر اثر اصابت تركش به پهلو، شهيد شد. مدفن او در روستاي پشت بند تابعه شهرستان زادگاهش واقع است.

منبع : پرونده فرهنگی شهید، فرهنگ اعلام شهدای هرمزگان