زندگینامه شهید اصغر محمدیان

"اصغر محمديان" در دوم شهريور 1339 ش در زنجان از مادرى بنام "منيژه خليليان" بدنيا آمد. پدر او جلال از وضع مالى نسبتاً خوبى برخوردار بود و از افراد خير بازار محسوب مى ‏شد.

کد خبر: ۴۵۵۱۴۳

چهارشنبه - ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۸ / 1398 25 February

نویدشاهد: "اصغر محمديان" در دوم شهريور 1339 ش در زنجان از مادرى بنام "منيژه خليليان" بدنيا آمد. پدر او جلال از وضع مالى نسبتاً خوبى برخوردار بود و از افراد خير بازار محسوب مى ‏شد. او از سه تا پنج سالگى به كودكستان رفت و بخاطر تيزهوشى از پنج سالگى مقطع ابتدايى را در مدرسه شاپور آغاز كرد. از سن هفت سالگى به فراگيرى قرآن پرداخت. وى تحصيلات راهنمايى را در مدرسه "مصطفى خمينى"(فعلى) و تحصيلات دبيرستانى را در دبيرستان اميركبير طى كرد. از دوران نوجوانى به ورزش ‏هاى رزمى روى آورد به آموزش جودو و تكواندو پرداخت و كمربند سياه را در اين رشته ورزشى بدست آورد او همچنين كاراته را نزد پرويز عطايى فراگرفت.

او علاقه زائد الوصفى به اديعه و نمازهاى جماعت داشت. فعاليتهاى سياسى و انقلابى خود را از زمان شروع انقلاب با شركت در راهپيمائى ‏ها و پخش اعلاميه آغاز كرد. او و دوستانش در يك اقدام ناموفق تصميم به انفجار شهربانى زنجان مى ‏گيرند ولى ساواك متوجه طرح آنها مى ‏شود و در نتيجه نقشه‏ شان عملى نشد. بعد از پيروزى انقلاب همراه با ادامه فعاليتهاى سياسى - اجتماعى تحصيلات خود را ادامه داد تا اينكه درسال 1358 موفق به كسب ديپلم تجربى گرديد. در همان سال در دانشگاه پذيرفته شد اما با اين اعتقاد كه "دانشگاه او سپاه است" به‏ عضويت سپاه پاسداران انقلاب اسلامى زنجان درآمد.

وى از پايه ‏گذاران اوليه بسيج و عضو شوراى فرماندهى بسيج زنجان بود. بعد از چهار ماه آموزش در تهران به زنجان بازگشت و بعنوان مربى تخريب و اسلحه شناسى مشغول بكار شد. همزمان با مسئوليت آموزش نظامى در سپاه در ادارات، ارگانها و روستاهاى اطراف زنجان به تدريس اصول عقايد، اخلاق و احكام مبادرت ميكرد. بعلت خصوصيات بارز اخلاقى همچون اعتماد بنفس، ملاحت و خوش روئى ارتباطى صميمى با دوستان و همكاران در محيط سپاه و در سطح جامعه با مردم برقرار كرد.

اگر چه تعدادى از دوستانش دچار لغزش شده و به عضويت سازمان منافقين درآمده بودند اما او با وجود دعوت جهت پيوست به آن سازمان پس از بررسى اهداف و ماهيت آن جزء اولين كسانى بود كه خطر منافقين، ليبرالها و ساير گروههاى الحادى را درك كرده و به مبارزه با آنها پرداخت. بدليل مخالفتهاى مستمر مورد كينه شديد منافقين قرار داشت و چند بار در درگيريهاى خيابانى مورد ضرب و شتم آنها قرار گرفت ولى بخاطر آمادگى جسمانى و  ورزشكار بودن جان سالم بدر برد.

در يكى از درگيريها منافقين او را از دو طرف محاصره كردند و مورد ضرب و شتم قرار دادن. سلاح كمرى او را گرفتند اما برحسب اتفاق يكى از دوستانش از پشت بام اين صحنه را فيلمبردارى كرد كه سبب شناسائى عوامل منافقين شد.

در جريان یكى از عملياتهاى تروريستى منافقين كه شهيد پرويز عطايى مجروح و يكى از افراد منافق نير دستگير شد، محمديان كه بخاطر شكستگى پايش در خانه بسترى بود بعد از اطلاع از اين جريان به منظور تخليه اطلاعاتى از فرد دستگير شده، گچ پايش را بازكرد و به محل سپاه رفت. او به همكاران خود گفت: با من طورى برخورد كنيد كه آن فرد گمان كند كه من هم جزء سازمان منافقين هستم تا پس از زندانى شدن، از ماهيت او آگاه شويم. پس از پنج روز زندانى بودن در كنار آن فرد معلوم مى ‏شود كه او سه نفر را به شهادت رسانده است."

محمديان در عين حاليكه مخالف سرسخت منافقين بود و در دستگيرى آنها سعى وافر داشت اما معتقد كه بايد با جاذبه به تربيت آنها پرداخت. خصلت نيكو و برخوردهاى صحيح او موجب شد كه بسيارى از آنها از اعمال خويش توبه كنند و با اعزام به جبهه‏ هاى جنگ ايران و عراق به شهادت برسند. او در انجام كارهاى خير پيشقدم بود و در كمك به افراد بى‏ بضاعت سعى فراوان داشت، بطورى كه حتى لباسهاى خود را براى آن سرى از افراد بسيجى كه فقر مالى داشتند مى ‏فرستاد.

در جريان غائله كردستان بارها بعنوان فرمانده نيروهاى اعزامى از زنجان در صحنه ‏هاى درگيرى حضور يافت. براى اولين بار در تاريخ 1359/9/30 براى مبارزه با متجاوزان عراقى به جبهه جنوب رفت و پس از مدت كوتاهى استقرار در پايگاه "منتظرين شهادت" به خط مقدم جبهه سليمانيه و دارخوين عازم شد. و پس از گذشت نزديك دو سال در 1359/11/21 به زنجان برگشت. او در سه نوبت متوالى، فرماندهى منطقه استراتژيك دارخوين كه به رزمندگان زنجان سپرده شده بود را به عهده داشت. شادترين لحظات او زمان اعزام به جبهه ‏ها و حزن ‏انگيزترين آن هنگامى بود كه بخاطر مسئوليتهاى سنگين در شهر زنجان از رفتن به جبهه منع مى ‏شد.

اصغر محمديان آخرين بار در تاريخ 1360/12/12 بعنوان فرمانده گردان شهداء رزمى به جبهه رفت و بعد از استقرار در پايگاه شهيد آيت ا... سيداسدا.. مدنى دانشگاه جندى شاپور اهواز از تاريخ 1360/12/20 به شناسايى منطقه عملياتى و انجام مانور آماده ‏سازى نيروها پرداخت. در تاريخ 1360/12/27 به شوش اعزام شد و در آنسوى رودخانه كرخه در انتظار شروع عمليات ماند. پيش از آغاز عمليات فتح ‏المبين او و پسر خاله ‏اش محمد سقطچى و جمشيد انصارى در جلسه فرماندهان رده بالاى سپاه شركت كردند. در آن جلسه تصميم گرفته شد به منظور رعايت اصل غافل‏ گيرى و فريب دشمن در "دره شيلش" در پشت سايت 5 با نيروهاى به استعداد 96 نفر با سه فرمانده [در صورت شهادت و يا جراحت نفر بعدى فرماندهى را بعهده بگيرد.] عمليات فريب انجام شد.

محمديان بعد از مشورت با حجة الاسلام محلاتى به اتفاق آقاى سقطچى و انصارى و نيروهاى داوطلب و آماده عمليات بامداد روز 1360/1/2 به سوى اهداف تعيين شده در عمليات حركت كرد و تا ساعت 7/5 صبح به اهداف مورد نظر دست يافت. در اين عمليات اصغر محمديان براثر اصابت گلوله تيربار دوشكا به پاى راست بشدت مجروح شد. او با يك دستمال محل جراحت را بست و على‏ رغم اصرار همرزمان جهت انتقال به پشت جبهه به خاطر تضعيف نشدن روحيه نيروها به حالت درازكش نيروها را هدايت مى‏ كرد و از معاون اول خود (شهيد) "ابوالفضل پاكداد" خواست تا هدايت عمليات را بدست گيرد.

محمديان در همان حال وصيت ‏نامه خود را نوشت كه در بخشى از آن آمده است: "من اين وصيت را درحالى مى ‏نويسم كه پاى راستم تيرخورده و شكسته است، خدا اين قربانى حقير را قبول كند. ... ديگر حال نوشتن ندارم ولى برادران را تشويق به پيشروى مى ‏كنم تا دشمن را شكست دهند. خدايا چقدر خوشحالم كه من نيز در راه انقلاب پايم را داده‏ ام و اين امانت را خوب نگهدارى كردم. خدايا اين خون مرا از من حقير قبول كن." سرانجام در حاليكه اكثر نيروها زخمى و 32 نفر از آنها شهيد شده بودند محمديان نيز بر اثر اصابت تركش خمپاره به شهادت رسيد. پس از آن عمليات اصلى فتح ‏المبين آغاز شد و بعد از سه روز جنازه او و يارانش از محل عمليات تخليه و با اعلام سه روز عزاى عمومى در شهرستان زنجان به خاك سپرده شد. از شهيد اصغر محمديان دست نوشته ‏اى بسيار ارزنده ‏اى درباره خاطرات او از اوايل جنگ برجاى مانده است كه در آن گزارش لحظه به لحظه ‏اى از حوادث و درگيريهايى كه مستقيماً در آنها نقش داشته ثبت كرده است.

منبع: فرهنگنامه جاودانه های تاریخ / زندگینامه فرماندهان شهید استان زنجان