خاطرات رحمان سلطانی، آزاده دوران دفاع مقدس از ماه رمضان در اردوگاه‌های عراق؛

دل‌ رحمی سرباز عراقی در ماه رمضان

آزاده‌های دربند رژیم بعث عراق، در روز‌های ماه رمضان شرایط ویژه‌تری را درک می‌کردند، وضعیتی که با وجود همه مشکلات و سختی‌ها، آنان را به خدا نزدیک‌تر می‌کرد.

کد خبر: ۴۵۵۰۳۴

سه‌شنبه - ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۸ / 1398 24 February

به گزارش نوید شاهد؛ اسارت رزمنده‌های ایرانی دربند رژیم بعث عراق در ماه رمضان ویژه‌تر می‌شد، در کنار سختی‌ها و مشکلاتی که سربازان عراقی برای اسرا به وجود می‌آوردند همدلی و ارتباط آن‌ها با معبود بیشتر می‌شد و این حال و هوا در ماه مهمانی خدا رنگ و بوی دیگری را به روزهای اسارت می‌داد.

«رحمان سلطانی»، آزاده هشت سال دفاع مقدس از خاطرات اسارت خود در ماه رمضان گفت:یک‌ سال بچه‌ها ماه رمضان نسبتا آرامی را پشت سر گذاشتند. دل بعثی‌ها لک زده بود برای یک تنبیه دسته‌جمعی و برگرداندن اوضاع به قبل از ماه رمضان. اینقدر برای این‌کار عجله داشتند که حتی صبر نکردند که روز عید فطر سپری شود و همان اول صبح بدون هیچ دلیل مشخص و یا حتی بهانه گیری‌ای آسایشگاه به آسایشگاه می‌گشتند و اذیت می‌کردند.

از بخت خوب ما یک گروهبان دوم بنام «عوض» که دانشجو بود و معمولا همیشه یک کتاب دستش بود و کسی را نمی‌زد به ما برخورد. عوض سنّی و آدمی مذهبی بود و خودش روزه می‌گرفت. با یک کابل وارد شده و همه داخل آسایشگاه هفت به خط شدیم و دستور بشین برپا داد و با کابل به در و دیوارها می‌زد و داد و بیداد می‌کرد و مرتب می‌گفت ادامه بدید. ظاهرا دستور تنبیه عمومی از طرف فرمانده اردوگاه صادر شده بود و حتما باید این کار انجام می‌شد. آنقدر بشین برپا رفتیم که تمام عضلات پاهایمان گرفت و «عوض» مدام می‌خندید، ولی حتی یک کابل به کسی نزد. این هم عیدی بعثی‌ها در روز عید فطر به ما بود، اما مصیبت‌ها دوباره بعد از عید شروع شد.